-If you want...I can carry you to bed later.-he said with smile.
-um ok...if you say that...-he smiled and hugged him. I have really strong boyfriend, haven't I?-He added. -ble...You're too lovey dovey...I can't stand it...-said Take and acted like he was vomiting.
-I have nice dreams...i hope you'll have one to.-He smiled.-hmmm...none. I am thinking about new chocolate cake...but with white chocolate and coconut cream.
-you think so? But I've seen you from the window...and from the roof...and still...I was really missing eating together and hugging.-He said.
-a rabbit?-he asked.-shrine? Sure, but for what are you going? And why alone?-then he added with little smile.
-mou stop...-He covered his red cheeks.-'cute' is not the complement a men want to hear the most...-He said.-even if you like it...me being cute...and my burning cheeks...and all...that's just...you calling me cute making me even more embarrassed...
-ok sweetie.-He waved him and back to work. After that he picked up Yuya from the school. When they arrived at Yukan he back to his workplace and took the beige cake for his boys.
-Tadaima sweetie.-Takano said with smile and done the table.-let's eat. -Tadaima uncle.-Yuya hugged him.-It was ok. Daddy learn how to make pikachu. I made photo of it.
Yuji sat on his laps and hugged him tight. -I like it more that way...-He said with burning cheeks.-is that ok? I'm not too heavy?
-I was really trying hard...to make something pretty and delicious for Yuya.-He smiled and sat down.
-mou...why? I was really curious...I'm not that light...-He pounted a little.-but if you think so...that only confirms the fact that you're strong...-He said while touching his biceps.
-ok honey. Where you come back a delicious dessert will be waiting for you.-He said with beaming smile.
-oh come on...I just....have never do it...-He shrugged a little.-well...I play catching with my brother.-He then added and kissed his cheek. -He said that I have really good reflex.
[Well...11 days XD I'm a little afraid when it comes to math but everything else is ok ^^]
Yuya nodded lightly. -I love mom...and dad...-He said.-But I love daddy and you too...-He then added and hugged him.-It's ok?
And you will throw it directly to my mitt, right? Shuji never thowed it directly...-He laughed.-so it use to be like I was a second baseman or something like that because I was running everywhere to catch the ball.
-I'll talk with dad.-He promised and went to the kitchen to hug Takano -hello...what's happened?-he asked with smile.
-I'll try.-He said with beaming smile.-but you also should.
[Well...I won't promise anything XD 'cause I have some plans muahahahahhaha XD but after their relationship grow up a little so for now everything will be alright]
-No...I'm just a little sad.-He said and hugged him.-because I want to be with you and hug you when you are crying.-He said and kissed his forehead.-you can trust me.
-um I know...I know.-He said with small smile.-let's don't talk about it now. I want to be happy with you.
-sure. One day we will go together. But don't laugh at me, ok?-he smiled and hogged him tighten.
-so...now we go sightseeing?-he asked after they went out of the onsen.-um Kazu? I know I told you to sleep far away from me but...now I want you to sleep next to me. Is that ok?
Takano woke up half an hour later and find his boyfriend immediately. -hello honey, did you sleep well?-he asked with smile.-can I get my morning kiss?
-mou...stop...-He said with burning cheeks.-um...i have never been in onsen. It will be my first time so...will you guide me?
-don't worry. I'm really proud of you. And I'm not jealous and I'm not mad at you.-He said with smile.-I love you. And I'm happy that Jolie likes you.
-um...i know...but I still wish you will go study with me...-He said quietly.-but...I know that you don't want to so...don't mind. Just pretend you don't hear it...
-it's amazing, uncle!-Yuya said with beaming smile.-dogs are going with us?-he then asked. -sure...why not? We aren't going to moving fast...so they can go with us, right, Tomo?
-and some snacks.-Yuya added and hugged him tighten. After muffins cold down they got up and went out. Takano took out their cycles. -let's go.-Takano said with smile. He was really happy just by seeing his boys in such good mood.
-yes...I have never done something like that with my dad.-He said and ruffled Yuya's hair.-but I'm happy that we are here-he added.
-Kazuo?-Yuji started when they came back to onsen and when they already preparer yourself to go to hot springs.-um...you look great in yukat...-He said and corrected collar of his yukat.
-I will. I like it...spending time together, like family.-He smiled. -daddy? Can I play with dogs?-Yuya asked him. -Sure.-Takano answered and Yuya got up and start to play with dogs. -Tomo? You know that I haven't been spending time with my father and the rest that way. That why I'm so happy right now...
-um...th...Thank....Thank you...-He said with bright red cheeks. He took a deep breath to calm yourself and then finally managed to look at Kazuo.-um shall we go? You promised me to explain me everything.-He said with puppy-like smile.
-I'm 100% ok. I would love to spend more time like that. It's something new for me...but I really like it.-he kissed his forehead.-I so happy that I have met you...that we are together...
-um ok. I like this trip so far. And I'm happy that we are together.-he said with light red cheeks.-and I can't wait for the rest.
-yes...I'm so, so happy. Only few weeks to our wedding.-he said with beaming smile.-And the suits will be here next week. And we will have an surprise wedding cake.-he added with happiness in his voice.-and on our wedding party we will sing a song together and...-ha catched his Tomo's hand.-and...we have to prepare our stag-party.
-um...I think yes but...what are you planning to do? Should I be afraid?-he asked with smile still on his face.-Kazuoooo...what are you planning to do? Tell me because I just can't wait.
-ok, we will talk with him. I think he knows that we love him...but he may be a little afraid.-He said with smile.-And he will stay with my brother so...I don't worry that much.
-um...o...ok...-Yuji turn his gaze to be sure not to look at him. He know that Kazuo have well built body because of sport activities. He felt his heart beating faster even without looking at Kazuo. He took a deep breath and undress yourself. He start to wash yourself.
-it is ok honey. We are family, it only natural to be worried.-He said with smile and ruffled his hair.-We will talk to him and we will call him everyday to be sure he is ok. We will be sending him pictures.-He then added.
-um...but only backs...-He said and covered himself with towel.-and...don't touch me anywhere else...-He then added with bright red face. His heart was beating only faster and he was sure that Kazuo was hearing it.
-so cute. -He said really happy.-And I will be always be your side. Always honey. No matter what.-He sad and hugged him tighten.-you won't live me too, right?
-mou...-Yuji laughed a little and then suddenly he stumbled and fell down on the ground.
-mmm...-he smiled after the kiss.-I love your sweet kisses.-he then whispered to Tomo's ear.-shall we get going?
-um...I'm ok...-he said and wiped off single tears. He looked at yourself to be sure everything is alright.-um...I don't see any blood so...I think I'm ok...Im sorry...I'm such a weakling...
-Tomo...you should rest...-He said a little worried.-ech...I'll play too.-He decided and stood up.
-um...I'm sure...-He said a little ashamed.-I'm ok...um...so...um...We can get going. And we shouldn't be so close...I mean...um...just let's get going.-He said and covered his red cheeks.
-Yaaay! Daddy we won!-Yuya laughed happily and Takano took him on hands to hug him. -yes we won. And now we have to rest a little again because uncle is hardly breathing.
-I don't think so too but...I feel a little embarrassed...um...when we are so colse while beeing almost naked.-he said with burning cheeks and came into water.
-I know, for me it was fun too.-he said and sat next to him. Yuya hugged them both. -thank you uncle, that you play with me.
-I know...-he said and bite his lips.-i know...and I trust you but...um...but you know...sometimes accidenst just happen.-he shrugged his arms.-But you're right...it's really relaxing in here...I feel really realaxed after that tests marathon.
-I love you uncle. And daddy too.-he smiled. -we love you too.-Takano hugged him tighten. -And you will come back? After that trip you go together?
-um...it's all thanks to you...because you explained me math.-he said with cute smile.-mou...so I promise you it will be more such nice thinks in our life. It will be for sure. Because we are together...right?
-really? I can call you anytime?-he asked happily.-And on skype will you tell want you doing all day?-he hugged him tighten. -of course Yuya, and we will buy you some gifts.
-mou...Kazu you promised you won't kiss me in front of everyone.-he said and cover his bright red face because he already hear Kazuo's friends whistling.
-of course our little son are the best. We love you Yuya and next time you will go with us.-He said with smile and hugged them both. -We will come back to you...till our come back you will stay with my brother.
-mou...but...but your friend are laughing and...um...-He covered his face.-I just can't relaxed when they are looking at us...
-ok.-He smiled happily.-and we will be talking everyday.-He hugged them. -and we will be showing you many pictures.
-mou...don't touch...Please...-He said with still burning cheeks.-I'm happy that we are here together.-He then added.-but don't touch me now...my heart beating fast even without it...
-I love you too...uncle and daddy.-ha smiled. -ok, shall we go?-Takano asked with smile.
-um...I'm sorry...-Yuji whispered. His heart slowed a little so he could relaxed and think about that situation and when Kazuo came back he welcomed him with cute smile.
-ok. And we will go there by car.-He said and stood up.-We don't want them to wait for us, right?
-um...something happened? You sat so far from me...-He said and looked at him. He catched Kazuo's hand with small smile.-like that is ok. I just...can't explain why I don't want you to touch me right now. It's all because my silly dreams...
-Tomo...We had told that we can wait...-Takano said and slowed down. Yuya did the same.
-I know...and I'm really sorry...you did nothing wrong...It was me. I really, really, really trust you...i just...um...how to say it...um...-He felt his cheeks burning but he decided to continue anyway.-I just don't trust my own body.-He took a deep breath and start to talk really quietly.-don't laugh at me, ok? Please? Um...because my reactions were like that because I know my body reactions after um...-He took a deep breath.-After that kind of dreams so I was a little afraid of something happened here.-He finished talking really quickly.
-ok, let's stop here and rest a little.-Takano stopped and helped Tomo sat on grass.-you should rest...and after we get up you will be taking it slow, ok?
-um ok...i won't...I'm sorry and I won't do it anymore.-He promised.-and...Thank you...that you didn't laughed at me...because you know...my brother did and...This week was kinda...hard for me.-He said and after moment he smiled a little.
-honey...We are not mad at you. Don't worry, we love you, I know that you were so happy, we too. But we are happy now as well.-He kissed his cheek.-you won't slow us, we don't have to be that fast.
-um thank you...really. At the beginning a was really afraid of my body reactions so...as you said it wasn't easy.-He smiled and after while he took a deep breath.-um Kazu? I feel a little bit dizzy...
-ok honey. Yuya go first, I'll wait.-He said and fall ruffled boy's hairs. Yuya went to the bathroom and Takano sat near the couch.
-um ok.- He said with light smile and got up. He needed to hold on to Kazuo's arm to not fall on the ground again.-I'm sorry...I really feel a little bit weak...and dizzy...
-I love you too Tomo-chan.-He said with beaming smile.-and I want it too. It was something new to me but...I like it. It was nice trip and I have a lot of fun with my beloved family.-He said happily.
-um...ok, thank you.-He said and started walking.-um...and I'm sorry...that we have to get out so early.-He said and took a deep breath.-um...now we should dress up, right?
-in really near future sweetie. I'm so happy. Really really happy. That I had met you...that we are together and going married in few weeks. You have changed me....definitely for the better.-He kissed his lips lightly.-i love you.
-um right...Thank you...b...but I could do it by myself....-He said with burning cheeks and took of his towel which was under yukata.-um....where I should put this?
-for me too. Even if I have seen meny of those places...This time I'll be with you.-He kissed him again.-my beloved fiance soon will be my beloved husband. I'm so happy.
-um ok.-He came there with shaking legs and after he put his towel into basket he sat next to it. He felt really dizzy.-I'm sorry Kazu...I don't think I can manage walk...-He said really sad. He thought that he disappointed Kazuo.
-ok honey.-He kissed him again and went to the bathroom. -uncle? Are you feeling better now?-Yuya asked him and sat next to him.
When Kazuo took him into his arm Yuji have to cover his red face. He was really embarrassed by this situation. -I love you too.-He mumbled and when he finally was on the ground he lay down on the wooden balcony. He loose his yukata a tille and after a while he felt a little bit better.
-If it is like that I'm happy. I'm always happy when uncle is feeling better.-He said and hugged him.-And I'm happy that you and daddy stop arguing...and that you love each other.-He added with smile.
-a little.-He said and sat to drink some water.-Thank you.-He sand with light smile.-um...can I leaned on you?
-you two have to find solution....because I don't like when you and uncle are arguing. I like when you love each other...I'm happy then.
-mou Kazu...it's not like I don't want it...or don't like it. Sometimes I'm just a little bit embarrassed...but when we are together alone....I want to be as close to you as I can.-He said with smile.-um...i like it to...will we go to see shooting stars night?
-i love today's day. I want more trips like today's trip.-he said happily.-but uncle...you have to care about your health next time, ok?
-um..I'm sorry about that.-he said and look at him with puppy eyes.-just...when we are like that...just the two of us...i feel more self confident...nobody is looking at us...and you know...I can act more freely...-he kissed Kazuo's Adam's apple.
-ok uncle...I'm just worried...-he said with smile and hugged him tighten.-I love you uncle...And I love when you are at home...
-um...but I could feel their gazes on us. I don't like it. Just don't. I prefer beeing like that...-he kissed his cheek.-maybe because I'm newbie in it...I want to try many things...but I'm also afraid of many of them.-He laughed a little.
-thank you uncle.-Yuya hugged him tighten. -ok my beloved family, let's go.-said Takank who came to the living room.
-why I can't? Being shy is a part of me...do you dislike it?-he asked a little sad.-hugging is not a problem in ordinary situation...just...In hot water it was. I already told you why many times...
[I know XD I just realised how big mistake I made after I send a comment XD and you should rest if you are not feeling well...]
-sure Yuya. You can take with you anything you want.-He ruffled boy's hair and went out to turn on the car.
-I will be. Don't worry. You taught me how to protect myself.-He said with cute smile.-and...you will be visiting me...right? Don't think about it now...We have time for my studies. And now we should just relax...and be happy together.-He kissed his neck.
They reached Koyuki's place really quickly. -It takes you too long.-Koyuki laughed and hugged his brother. -really? I thought we are ealier...
-I know Kazuo...but I want you to be with me all the time...even when I go study...but you don't want to. As you see we can't have everything.-He kissed his lips.-that's why...I want to be happy with you now...
-not really,as you can see everything is already prepared.-she smiled. Takano helped his brother with grill and stuff.
-I know Kazu...I know.-He smiled a little.-of course. You are my boyfriend...I'll be cheering for you as loud as I can. And as I promised...If you win you will receive special reward.
-both me and Koyuki feeling alright. And our child feeling well. We are happy here. But Tomo! You better tell me how are you feeling month before your wedding.-she said with smile.
-Kazu stop! Please stop! I'm not going to tell you so stop!-he screamed while laughing.-it's surprise award...you should just wait...stop tickling me! Stop! KAZU! My yukata is going to untie! Mou Kazu!
[I just checked the answers of abcd tasks from my math exam...and I passed!!! I'm so happy!]
-I see...but Tomo...it means that you really love him...and you happy too...-she said with smile and hugged him.-when I was getting married I was nervous as well...but after me and Koyuki said our vow and then kissed...I was so happy that I could die.
-mou! Kazu stop! Stop now or I won't give you that award!
-not so small...because you will be famili with us as well.-sha laughed.-and don't worry, we will take cafe of Yuya while your honeymoon.
-It's not.-he laughed and corrected his yukata.-mou...it's totally a mess...-he said and hugged Kazuo.-just wait and win. I hope you will like that reward...
[And tomorrow afternoon because I have two English exams XD I believe I can. My strong point is listening so i hope to catch some points while this tasks ^^]
-like family huh? You really are taking care about Yuya's childhood...and Takano's as well. I'm trying to do something like that with Koyuki and he really like it. Just look at them...both are having fun now.
-just wait!-he screamed and laughed.-but...you have to promise me that you will appreciate my efforts...even if I won't be...as good at it as you may want...-He bite his lower lip.
-sure. Koyuki will be happy.-she said with smile. *** -so brother...-Koyuki began with smile.-how are you feeling before your wedding? -well...a little stressed...but happy as well.-Takano answered and turn the sausages.-is that normal right? That mixed feelings...
-I'll try my best...With hope that you will like it...and enjoying it.-He said and kissed him back.-I'm happy that you don't know. Because it will be real surprise.
-I'm 100% sure what I want to do...it's just...that mixed feelings.-He said.-Thanks Koyuki. For being my bridesman. It helps me a lot...knowing that my best ever Bro will be there.
-you will get to know when the time comes. Just wait...but remember that you have to win to recive that award.-ha laughed and kissed his lips.-love you...
-I know...I'm just a little afraid that I will forger the vow...or I will be so stressed or so happy that I won't be able to speak. You know...that kind of fears. But you will be there. And Tomo will be.-He smiled a little and looked at his boyfriend.
-ok.-He kissed him one more time and went in. He immediately felt into his futon.-as I promised...you can sleep next to me.
-but you did well.-Takano laughed.-your right. It will be ok. It's my and Tomo's wedding and...It will be perfect because it will be us.-He said happily.
-goodnight Kazu. Love you...-He kissed his lips.-For sweet dreams.-He explained and closed his eyes to fell asleep.
-don't worry about it. Just say we will be perfect couple. Like we are right now.-He laughed.-and Bro? Thanks for that you take care of Yuya while my honeymoon...
[I don't know how my extended exam went...I'm sressed because I don't know I will reached 70%...I was the only one who don't get answers from my friends. And some shitty idiots will have better results. I'm mad because of it. I don't know I'm more mad because of i don't get that answers or that some idiots will be better than me...ech.]
[Thank you...well my friend told me that I should be proud because it's only me who works on my score ^^ so I try to be]
-um...ok Koyuki...but try not to lost him like dad did ok? And...take care of him and...let him call us everyday, ok?-he said and took a deep breath.-sorry. I'm just worried...
Yuji came to see Kazuo's match. He stayed in front of the barriers to make sure he will be able to see every single moment of Kazuo's play. He was really excited to see it.
-I know...Thank you Bro. You are just the best.-He said and laughed.-and you used to take care of me when we was younger...that's why I know that you will be the best babysitter ever.
[Well...why not? I quite like it XD but if you don't want to we can stop just now]
-Oh come on...you are good with some other things as well...but I don't have any that good babysitter in family. You know that.-He laughed.-I trust you.
While walking Yuji was half asleep but when he saw that beautiful view and then even prettier when the sun rised he awake immediately. -wow...so...so beautiful. I like it Kazu...It's really...amazing...-After a few minutes he was able to whispered.
[Oh come on...not that again XD to ja tu powinnam się czuć 'ashamed' ale ok. Pisiamy po polsku XD]
-jasne...juz idę braciszku.-Takano pokazał mu język I zanim poszedł do swojego kochania sprawdził czy aby kielbaska jest przygotowana tak jak Tomo chciał.-kielbasa dla ciebie taka jaką chciałeś.-powiedział podając chłopakowi talerz.
-um...nie trzeba Kazu...ja...nie chce żebyś wydawał na mnie pieniądze tak bez potrzeby i w ogóle...-powiedział ale zaraz zarumienil się okropnie.-ale...nie wziąłem portfela...-przyznał zazenowany.-um...ale...my na pewno możemy tak sobie tutaj chodzić?
[Aha jasne XD właśnie sprawdziłam swoje odp z rozszerzonego egzaminu...i dupa blada poległam na gramie]
-jasne kochanie. Jak juz Yuye położymy spać, tak?-spytał i przytulił go lekko.-właśnie...chcesz iść do kina na jakiś francuski film jak juz będziemy w Paryżu czy wolisz sobie odpuścić takie atrakcje?-spytał zerkajac na niego.
-czyli nie możemy.-westchnął idąc za nim.-um Kazu...ale ja na prawdę nie chce żebyś się na mnie wykosztowywal...i to jeszcze tak bez okazji...
-taka jaką lubisz.-ucałował go w policzek.-jasne skarbie. Najwyżej obejrzymy jakiś film w domu. Jak będzie jakiś słabszy dzień to obiecuje się tobą zajmować.-powiedział obejmując go ramieniem.-w końcu ma być miło, nie?
Chłopak zarumienil się okropnie starając się jakoś zakryć twarz jedna ręką. -um wiec...wiec to coś jak...r...randka?-spytał czując ze rumieni się jeszcze bardziej.
-taka jaką lubisz.-ucałował go w policzek.-jasne skarbie. Najwyżej obejrzymy jakiś film w domu. Jak będzie jakiś słabszy dzień to obiecuje się tobą zajmować.-powiedział obejmując go ramieniem.-w końcu ma być miło, nie?
Chłopak zarumienil się okropnie starając się jakoś zakryć twarz jedna ręką. -um wiec...wiec to coś jak...r...randka?-spytał czując ze rumieni się jeszcze bardziej.
-No wiem kochanie...a znając życie jak będziesz zmęczony to będzie częściej.-westchnął. -jasne.-Koyuki zaśmiał się I położył chlebki na ruszcie.-jak będziesz szedł do zabierz kiełbasek dla Takano bo głupek zapomniał.
-um...-skinął głową.-ale tak też jest fajnie...znaczy...wiesz...to tak jakby pierwsza moja randka gdzie idę faktycznie ja...a nie ja za Shujiego wiec...i tak jestem szczęśliwy.-powiedzjął uśmiechając się do niego słodko.-fajna niespodzianka...
-nie będę. To nic takiego kochanie i na pewno jakoś zajmiemy sobie czas. Będę się tobą zajmował, obejrzymy sobie jakiś film i zrobię ci coś pysznego do jedzenia. Nie martw się.-Ucałował go w policzek.-to ma być nasz miesiąc.
[Hahaha XD czyżby brakowało polskich słów? XD pounted to nie może być takie nasze naburmuszyl się?XD]
-ale na prawdę nie musiałeś...jest fajnie. I tak sie ciesze.-uśmiechnął sie.-A za mmiesiąc mam urodziny. Wiec...możesz do mnie przyjść i...w.sumie to może jakieś ciasto zrobię...
[Dlatego ja kocham mój translator który mi pomaga w takich sytuacjach XD]
-ok. Ja nie mam nic przeciwko.-przytulił go do siebie delikatnie.-podoba mi się to...taki czas z rodzina...w sensie...w moim bratem. Jest miło.-uśmiechnął sie I ucałował go w policzek.
-um...a spadające gwiazdy nie będę za dwa miesiące? W lipcu zawsze są...tak pod koniec. A ja mam urodziny na początku czerwca.-powiedzial z uśmiechem.-ja I Shuji wiec...um...pewnie będzie parę osób w domu. Chyba ze wyjdzie gdzieś tylko z Kenta...-wzruszył ramionami.
-na to wychodzi.-Takano zaśmiał się wesoło I wziął malucha na ręce.-wiec będziemy już jechać do domu. Mały jest padnięty a jutro przecież idzie do szkoły.-powiedzial I po tym jak pożegnał się z bratem i z Mary poszedł do samochodu.
-nie tak znowu fajnie...ja tam wolałbym być tylko z tobą w moje urodziny.-przyznał szczerze z rumianymi policzkami.-spacer brzmI fajnie ale...nie wiedziałem ze lubisz tego typu rzeczy...
-ja tez. Ale teraz trzeba go ładnie przebrać w coś czystego i położyć do łóżka.-zauważył z uśmiechem. Kiedy wyszedł z samochodu wziął chłopca na ręce i zamknął samochód.-niech śpi.
-oj bez przesady nie aż tak wyjątkowa.-zaśmiał się.-ale dziękuję Kazu. Na prawdę chętnie z tobą się przejdę. No i...dziękuję za to ze takie romantyczne sam na sam organizujesz.-uśmiechnął sie I schował twarz w dłoniach.
-Ja tylko...staram się być dobrym ojcem...-powiedział cicho I zaniósł malucha da łóżka. Przebral go w pizamke i poszedł do salonu.-chciałes obejrzeć film, prawda?
-um ja...ja ciebie tez.-powiedział a kiedy dostali czekoladę wziął kilka łyków.-um...ale wiesz ze nie musisz mi nic dawać na urodziny, nie? Mi na prawdę wystarczy jak po prostu przyjdziesz i będziesz.
-Wiec w łóżeczku.-zgodził się wesoło i musnal jego usta swoimi.-ja ciebie tez.-powiedział obejmując go ramieniem.-ale zanim film to kąpiel. Ja trochę śmierdze grillem.-zaśmiał się.
-ale na prawdę nie musisz...-zaprotestował jeszcze raz.-bo Un...ja nie chce żeby było ci ciężko przeze mnie więc..po prostu przyjdź żebyśmy spędzili razem czas...-powiedział patrząc w swój kubek.
-ok skarbie.-ucałował go w policzek I poszedł się umyć. Wziął szybko prysznic bo przecież sam też myl się już wcześniej. Poszedł do sypialni i od razu padł na łóżko.-no to jaki film chciałeś obejrzeć.
-um przepraszam Kazu...ja nie czuje potrzeby bycia rozpieszczanym...a nawet jeśli to możesz to robić bez wydawania na mnie pieniędzy, nie?-zaśmiał się trochę i złapał go za rękę.
-I juz je dostajesz.-ppowiedział wesoło I objął go.-teraz możesz już włączac film.-dodał I pocałował go w policzek. Wziął kilka łyków herbaty i skupił się na włączonym filmie.
-ech no dobra...widzę że nie ma szans żeby cię przekonać do moich racji.-zaśmiał się I skończył pić gorący napój.-um Kazu? Nie powinniśmy już wracać? Nie możesz dać się złapać na uciekania bo mogą nie pozwolić ci grać w meczu...
Takano ucałował go w nosek i wziął sobie do jedzenia trochę paluszków. -a wiesz co? Ostatnio dzwonił do mnie Marc. Wiesz te moj współlokator z Paryża. Powiedział żeby dostawić talerzyk bo w końcu udało mu się poderwać tego swojego asystenta.
-ale...ale nie tu i teraz...-mruknął wstając.-w naszym pokoju.-dodał z lekkim uśmiechem i rumiencami.-z tobą zawsze jestem szczęśliwy, wiesz? Ale jestem trochę niezadowolony ze w nocy nie mogłem się do ciebie potulic...
-jego zdjęcie juz widziałeś. Jak tylko Marc zaczął go lekko ignorować to ten sam do niego lgnal. I przyjadą razem na nasz ślub. Juz wiesz do kogo mają polecieć nasze ślubne muszki.-zaśmiał się cicho.
-oj no...w pokoju się pocalujemy...tak jak będziesz tego chciał.-zapewnił go.-nawet jeśli ty dzisiaj się położyłes tak daleko ze nie mogłem się potulic.-pokazał mu język.
-co za głupie pytanie...oczywiście ze cie kocham. Bardzo. Najbardziej na świecie.-powiedział z uśmiechem.-najbardziej...moja jedyna miłości...-dodał i pocałował go namiętnie.
-mou...-naburmuszyl sie troche.-a ja tak polubilem tulenie sie do ciebie w trakcie spania. To...jakoś tak...no mile I w ogóle....
-Tomo? Juz...juz spokojnie...-powiedział podchodząc do niego i łapiąc go za ręce.-spokojnie....za chwile ci je zdejmiemy, ok? I będzie dobrze.-zapewnił go z lekkim uśmiechem żeby uspokoić chłopaka.-tylko się nie szarp, ok?-dodał przyglądając się chwilę kajdankom. Westchnął ciężko.-naszym kluczykiem chyba nie pójdzie...ale może wytrychem dałbym rade...
-to może całusa tez nie powinieneś dostać?-spytał trochę się z nim droczac.-ale potulisz mnie w pociągu?
-nie będę tego piłował bo mogę ci zrobić krzywdę. Spokojnie kochanie zaraz cie uwolnie i wszystko będzie dobrze.-zapewnił go I ucałował w czółko. Pogrzebal w szufladzie i znalezionym spinaczem który powyginal zaczął grzebać w zamku.-będę szczery kochanie...wiesz ze miałem pecha do partnerów wiec...z czasem się nauczyłem nosić zawsze przy sobie spinacz. Poczekaj chwile.
-wiesz ze nie lubię w miejscach publicznych. Na takie coś musisz poczekać.-zaśmiał się.-ale obiecuję ze po całusie w pokoju sobie zasłuże.
-nie zostawię kochanie. Zaraz będzie po wszystkim. Opatrze co ręce...i przytule...i zrobię ci pyszna czekoladę z piankami.-obiecał po chwili uwalniając mu jedna rękę.
-mou...nie bądź taki...-chłopak naburmuszyl się lekko.-chyba nie jestem w tym aż taki zły, co?
-nic się nie stało kochanie...przecież nie zrobiłeś nic złego. Potem porozmawiamy jeszcze z Yuyą, ok? To on się najbardziej wystraszył...-powiedział tuląc go do siebie.-spokojnie...juz jest dobrze skarbie.
-mou...to tego nie rób...bo się zacznę zastanawiać czy ta nagroda nie jest zbyt wysoka.-zaśmiał się I pokazał mu język.-bo...ja się na prawdę staram Kazu...i nie lubię kiedy tak mnie podpuszczasz...i się ze mną droczysz...
-jasne kochanie. Nauczę cie.-zapewnił go z uśmiechem.-to było na prawdę dość przydatne jeśli spojrzeć na historię moich związków. Spytaj Marca ile razy wbiegalem do mieszkania i kazałem mu mnie schować bo sam wiesz kto zaraz wbiegnie za mną.-zaśmiał się.
-mou...-zarumienil się lekko. Kiedy byli już sami w pokoju stanął na przeciwko niego.-teraz możesz mnie pocałować.
-no nieźle masz je obdarte...zaraz ci je opatrze. Pójdę tylko po apteczke, ok?-ucałował go w policzek I wstał. Wrócił z apteczka i usiadł przy chłopaku.-daj ręce.
Yuji odsunął się od niego niechętnie z lekko czerwonymi policzkami. -um...chyba powinniśmy się zbierać, prawda...?-spytał oblizujac usta. Podobało mu się takie całowanie z Kazuo.
-ciesze się kochanie...ze aż tak nie spanikowales. Zawsze będę cię wspierał.-powiedział I zaczął mu delikatnie opatrywac nadgarstki.-a jego juz nie ma. I obiecuje ci ze żadnego z moich byłych juz nie spotkasz.-ucałował go w dłoń.
-wiem wiem...żadnych kajdanek.-obiecał z uśmiechem i ucałował go w druga rękę. Starał się być jak najbardziej delikatny.-będzie dobrze skarbie. Zaraz będzie po wszystkim a nadgarstki szybko się zagoja. Jak będziemy wybierać zabawki w seks shopie to ty wybierasz.
-um...-zarumienil się bardzo.-a teraz chodzmy juz bo jak nauczyciel wpadnie to może być kiepsko...nie?
-dobrze ja też coś wybiorę.-obiecał wesoło a kiedy skończył z opatrunkamI objął go łagodnie.-będzie fajnie misiu.
-a jeśli jednak by wywalili?-spytał ale zaraz zaśmiał się.-nawet jeśli za to nie...to za spóźnienie możemy dostać karę.-dodał biorąc swój plecak.-idziemy.
-jasne kochanie.-ucałował go w czółko.-a ty w tym czasie pogadaj z Yuya ok? Mały na prawdę się wystraszył...-powiedział z lekkim uśmiechem.
-ja po prostu nie chce, ok? Nie chce...-burknął.-no I mogą znów cie zawiesić...i nie zagrasz w meczu. A ja na prawdę chce cię zobaczyć.-uśmiechnął sie słodko.-I dać ci nagrodę.
-jasne.-puścił do niego oczko i wyszedł do kuchni. Yuya zaraz się w niego wtulil. -ja przepraszam wujku...nie wiedziałem ze się nie otworzą...przepraszam...przepraszam ze cie przestraszyłem...ja nie chciałem...-rozplakal się.
-ale...ale może dla nauczycieli to jest coś złego? Ciągle się też trochę boje ci będzie jak dowiedzą się o nas twoi rodzice...i jak zareagowaliby moi gdyby...żyli...-zakończył szeptem.
-nie zrobię juz tak wujku. Ja bardzo bardzo przepraszam. Nie zrobię juz tak.-powiedział przytulając go mocno.-nigdy nie zrobię.
-ale mogą się dowiedzieć nawet przypadkiem Kazu.-zauważył stając juz w rzędzie na zbiórce. Kiedy ich już policzyli zaczął iść obok Kazuo do pociągu.-czasem tak...po prostu o tym myślę...mimowolnie. czy moi rodzice by to zaakceptowali...wiemy ze wuj nie wiec niczego mu nie mówimy. Żeby przypadkiem nie przestał wysyłać nam pieniędzy...-szepnął mu do ucha.
-czemu jesteś dumny, wujku? Przecież to przeze mnie...-powiedział cicho I wtulil się w niego mocno.-bardzo cie kocham wujku, wiesz?
-Kazu? Um...wiec nie mogą się dowiedzieć. Nie mogą...nie chce cię stracić.-powiedział czując łzy cisnące się do oczu.-nie chce tracić jedynej osoby która pokochała mnie w 100% takiego jakim jestem. A zobaczysz że jeszcze nie raz cie zaskocze wiec...nie możesz mi umrzeć...jasne?-spytał mocno ściskając go za dłoń .
-um bo...no bo przecież jak zrobię źle to powinienem przeprosić, prawda? Wiec ja przepraszam wujku...bo ja widziałem jak bardzo się boisz. I tatuś co pomógł. Um...I ja na prawdę bardzo przepraszam. Bardzo.-powiedział ocierajac łezki.
Yuji uśmiechnal się do niego w odpowiedzi. -no I mam nadzieje ze ci się spodobają. Bierz pod uwagę ze to będzie wymagało ode mnie ogromnych pokładów odwagi. Ale będę się stral.-dodał wesoło.-bo ten związek jest dla mnie bardzo ważny.
-um dobrze wujku.-powiedział z lekkim uśmiechem. -no dobrze moi kochani. Mam dla wszystkich gorąca czekoladę.-powiedział wesoło wchodzący do salonu Takano.
-jestem bardzo ważny. Wiele zmieniłeś w moim życiu.-uśmiechnal się wchodząc do pociągu i znów zajmując dla nic pusty przedział. Poklepal wesoło miejsce obok siebie.
-I jestem tu dla ciebie skarbie.-powiedział. Kiedy Yuya zszedł z kolan Tomo Takano wziął swojego przyszedł męża na kolana.-jestem kochanie. Czujesz to ze za niecałe trzy tygodnie jedziemy do stanów?
Chłopak odwrócił wzrok i zarumienil się okropnie. -przecież to nic takiego...-bąknął I spojrzał mu w oczy po dłuższej chwili.-to zawstydzajace kiedy tak na mnie patrzysz.
-ja tez. I mi też powiedziano ze to normalne.-zaśmiał się.-ale nie mogę się też doczekać...to dość ekscytujące.-zaśmiał się I ucałował go w policzek.-a w przyszłym tygodniu jedziemy odebrać garnitury.
-mou...to na prawdę zawstydzajace...przestań...-powiedział rumieniac się jeszcze bardziej.-'uroczy' to chyba nie jest wymarzony komplement dla mężczyzny...-dodal jednak przytrzymując jego dłoń przy swoim policzku.
-wiem kochanie. Pójdziesz zaraz przed wyjazdem.-powiedział z uśmiechem i ucałował go w nosek.-kocham cie.
-mou...-mruknął zasłaniając dłońmi palące go policzki. Nachylil się żeby oddać pocałunek.-ale ja ciebie tez bardzo kocham. I lubie kiedy tez się uśmiechasz...wtedy...um...jesteś najprzystojniejszy...
-zawsze będę razem z czekolada kiedy będziesz tego potrzebował.-zapewnił go.-oczywiście dla naszego kochanego synka tez będę. Ciebie tez bardzo kochamy Yuya.-zapewnił chłopca obejmując go ramieniem.
-bardzo mi się podobasz.-zapewnił go chłopak szybko.-bardzo. Um...ja...um przepraszam jeśli myślałeś ze jest inaczej bo nie mowie tego zbyt często. Wiesz ze to jest dla mnie nowe i po prostu czasem...nie wiem co powinienem robić...-powiedział bawiąc się trochę włosami Kazuo. -ale bardzo mi się podobasz. Jesteś przystojny i...um...dobrze zbudowany. Co powoduje u mnie przyspieszenie bicia serca jak się przebieramy na wf a wczoraj myślałem ze serce wyskoczy mi z piersi...
-a my kochamy ciebie.-zapewnił go jeszcze raz.-Tomo...zapomnieliśmy o obraczkach...
-um ok.-uśmiechnął sie słodko i wtulil się w niego.-i obiecuje ci ze następnym razem jak pojedziemy do onsen...I wtedy juz bez klasy...to będzie lepiej. Będę odwazniejszy I w ogóle.-
-ale masz jeszcze te lakierki co kupowalismy na ten bankiet u moich rodziców. Przecież te mogą być.-zauważył z uśmiechem.-rozumiem ze mogłeś o nich zapomnieć skoro w ogóle ich nie nosisz.-ucalowal go w nosek.-potrzebuje jeszcze skarbie twój rozmiar pierścionka. Żeby na pewno był ładnie dopasowany.
-aj no juz mniejsza o szczegóły. Chodzi po prostu o to ze musisz tylko trochę poczekać a na pewno będę mniej wstydliwy...i odwazniejszy. Bo z czasem będę się czuł pewniej.
-I co na oko mam zmierzyć?-zaśmiał się.-ten zaręczynowy jest za duży nie? Wiec musze wziąć mniejszy.-przyjrzał się jego paluszkowi by po chwili go w niego pocałować.-coś wymyśle żeby pasował idealnie. A wpaść możecie. Zrobię wam coś pysznego.
[RLY!? RLY!? TOZ MÓWIŁAM ZE WYPADKI PÓŹNIEJ NOOOOO!!! XD]
-Kazu!? KAZU!?-krzyknął Yuji ale uspokoił sje od razu jak zobaczył ze chłopak na niego patrzy.-jesteś cały? Nie może ci się nic stać...masz mecz...-zauważył próbując podnieść rękę ale zaraz zrezygnował krzywiac się lekko. Coś musiał sobie złamać.
-nie musisz mi go dawać. Wiem jaki rozmiar brałem. Mam nadzieje ze po prostu znajdę jakiś wzornik rozmiarów w necie.-powiedział I ucalowal go w policzek.-albo zajdziemy do jubilera jak będziemy w Tokio po garnitury.-dodał.-wpadnijcie. Wieczorem jest mało klientów.
[Ale ja miałam plany noooo XD popsułes mi je. Nie ładnie tak robić XD]
-um...nie wiem Kazu ja...nie mogę podnieść nóg...-powiedział zerkajac na swoje nogi i czując łzy cisnące się mu do oczu.-chyba...um...chyba nawet jeśli mnie ochraniales coś na nie spadło...ale postaram się...-powiedział wstrzymujących płacz i próbując odkopnac to co spadło mu na nogi. Udało mu sje z cichym krzykiem. Noga tez była złamana.-juz...um...-zaczął powoli wyczolgiwac się spod chłopaka. Stanął na jednej nodze i zdrowa ręką odrzucił półkę. Chwilę potem opadł na podłogę.-Kazu...um...wszystko ok? Jak się czujesz? Pewnie oberwales bardziej ode mnie...
-zrobię. Tobie i wujkowi zrobię.-zapewnił go z uśmiechem a zaraz mocno przytulił Tomo.-pójdziemy...i jednak razem coś wybierzemy. Ale masz zakaz patrzenia na cenę...jasne? I myślę żeby coś na nich wygrawerowac....na przykład taki prostu znak nieskończoności, co ty na to?
-obroniles Kazuo...ale nie zadbałes o siebie...a to źle...boli cie coś?-spytał a zaraz głośno zaczął nawoływac o pomoc.
-no to robimy grawer. To będziesz stał z boku i ja ci będę je pokazywał tylko.-zaśmiał się I ucałował go w policzek.-pasuje?
[Trafiłeś Kenta XD]
-Tutaj!!!-krzyknął chłopak juz całkowicie zalany łzami. Kiedy Kazuo zemdlal od razu udzielił mu i sobie pierwszej pomocy.-Shuji tutaj!!!-krzyknął jeszcze raz. Musieli być blisko Yukan skoro jego brat tutaj był. -Yuji! Nic ci nie jest!?-spytał spanikowany Shuji podchodząc od razu do niego. -mi nic...to tylko złamany obojczyki, ręką i noga. Wylize się...ale Kazuo...ma naderwany bok. Nie jestem pewny co do nóg i...-Wziął głęboki wdech.-ręce i obojczyki ma całe wiec...um...nie będzie musiał rezygnować z baseballu z mojej winy...-rozplakal się jeszcze bardziej.
-cóż...możemy zabrać. Spędzi z nami trochę czasu. Ale tym razem nie będziemy tam długo. Myślałem tylko żeby odebrać garnitury załatwić pierścionki i wracać do domu.-powiedział z uśmiechem.
-Shuji...ja...-skrzywil się z odczuwanego bólu kiedy brat go przytulił.-żyje...Kazuo mnie obronił...-powiedział cicho a kiedy brat się od niego odsunął spojrzał na leżącego Kazuo.-ja tu zostaje. Nie idę bez niego. Musze go pilnować. Shuji ty tez widzisz ze nie można go tak zostawić. On krwawi! Lepiej sam szybko po kogoś pobiegnij...potem mnie stąd zabierzecie...i Kenta nie powinien tak z tobą chodzić przecież też jest ranny.-powiedział znów krzywiac się z bólu. Złamany obojczyki dawał o sobie znać.
-odwiedzimy...-westchnął widząc jak Yuya na niego patrzy.-ale wrócimy do domu jeszcze tego samego dnia. Tym razem bez nocowania w Tokio.-dodał spokojnie.
-rozumiem ale przecież nic mi nie jest! To tylko kilka złaman...Kazuo jest w gorszym stanie niż ja...-jeknal przez łzy których nie potrafił powstrzymać. To było dla niego za wiele i cieszył się ze potrafił myśleć na tyle jasno żeby udzielić Kazuo i sobie pierwszej pomocy. Ze zatankować krwawienie chłopaka a sobie usztywnił złamania.-Shuji proszę...Kazuo jest w gorszym stanie...sam szybciej byś dotarł do pomocy...-ciągle powtarzam nawet jeśli nie bardzo miał na to siły.
-Ech...ja ciebie tez kocham Yuyuś.-powiedział wesoło.-dobra kotuś...ja juz będę szedł do pracy.-powiedział do Tomo wstając z kanapy.-wpadnijcie potem.
Yuji pociągnął nosem widząc w oddali biegnących lekarzy. -wiem ze się martwisz o mnie...ja tez nie chce cię stracić ale...jego tez nie chce.-szepnął mu do ucha. Pamiętał jeszcze jak lekarze kładli go na noszach i jak powtarzal ciągle ze tam dalej jest ktoś bardziej ranny i maja tam iść a potem jak adrenalina trochę opadła stracił przytomność. Okazało się ze uderzył się jeszcze w głowę i miał lekką ranę na jej tyle czego nie zauważył zbyt przyjęty stanem Kazuo.
-nie przepracuje.-zaśmiał się I oddał pocałunek. Potem wyszedł juz prosto do pracy.
-jestem.-odparł jednak nie podnosząc się. Miał przykazań leżeć ze względu na obojczyk i 'poważnie wyglądająca ranę na tyle głowy.' Mimo wszytsko cieszył się ze nie było miejsca w innych salach i dano go do tej samej co Kazuo.-mi nic nie jest. Pomysł chwile o swoim stanie zdrowia. Nawet nie wiesz jak bardzo się o ciebie martwiłem...
Takano cały dzień spędził w pracy. Nie miał wielu klientów wiec większość czasu spędził w kuchni robiąc torcik ławę dla Yuyi.
Kiedy lekarz skończył wstał lekko. -powinien pan podziękować koledze. Wykonał świetna robotę zakładając prowizoryczny opatrunek który zatamowal krew.-powiedział zerkajac na Yujiego.-poza rana w boku na szczęście nie ma pan żadnych poważnych urazów. Ręce i nogi całe...ma Pan dość mocne kości.-uśmiechnął sie i podszedł do Yujiego którego też zbadał.-a ty juz jutro będziesz mógł się normalnie podnosić. Obojczyk ładnie się zrasta.
-to bardzo dobrze. A teraz idź zajmij miejsce a ja zaraz przyniosę sobie i wujkowi deser.-powiedział I zmierzwil maluchowi włosy. Ciasta były już gotowe wystarczyło tylko przyozdobic i zanieść.
Yuji skinął delikatnie głową a kiedy lekarz wyszedł obrócił głowę w stronę Kazuo. -Shuji mi powiedział ze nasza drużyna wygrała w tym meczu wiec...um...może będziesz miał jeszcze szansę zagrać.
Takano szybko podał im deserki i usiadł obok nich. -a tobie jak minął dzień.-spytał Tomo patrząc na niego z uśmiechem.
-jest...bo ja bardzo chciałem zobaczyć jak grasz...i ci kibicować...i potem dać ci te nagrodę.-powiedział trochę naburmuszony.-um...nie ma za co i...nie ruszaj się.-upomina go trochę.-na prawdę nie ma za co mi dziękować przecież...każdy umie udzielić pierwszej pomocy...no i ja tylko zatamowalem krwawienie...
-dzisiaj nocna?-spytał trochę smutny.-no nic...poczekam na ciebie. Nie przemeczaj się I wracaj szybko.-poprosił z lekkim uśmiechem.-a na razie zjedz deser.
-um...to ja powinienem dziękować...chociaż to głupie ze narazales swoje życie i zdrowie.-powedzial cały czas na niego patrząc.-u....ciągle obiecujesz...i jeszcze ani razu mi się nie udało.
-ale chcę. Poczekam na ciebie. Zrobię ci wtedy coś lekkiego na kolacje i położymy się razem do spania.-powiedział axis al jego dłoń.
-um...no...nie moja wina ze mam słabe kości. Ciągle sobie coś lamalem jak byłem młodszy i to nie pierwszy raz jak mam złamany obojczyk. Jestem tym bliźniakiem z trochę słabszym organizmem...ciągle coś mi się działo. Jak nie noga to ręka, jak nie obojczyk to wyrostek robaczkowy.-zaśmiał się cicho.-dlatego Shuji tak spanikowal...
-twój. Ale nie powiesz ze nie lubisz tego mojego czekania na ciebie.-zauważył wesoło.-ciesze się ze ci się podoba.-zwrócił się teraz do Yuyi i zmierzwil mu włoski.
-tak...um...wpadł do pociągu jak juz zająłem się twoja rana i usztywniłem swoje złamane kończyny. Wyniósł mnie z pociągu...a potem sam nie wiem co było. Ale był zmartwiony. Nie chciał mnie stracić.-wyjaśnił.-wątpię Kazu. Obojczyk juz mi się zrasta, rana tez się zagoila. A z ręką i noga w gipsie mogę chodzić.
-Ale jestem, tulę i znoszę do łóżka.-zaśmiał się.-i kolacje robie. Poczekam i tak. Bo chce. Sam wracasz ledwo się na nogach trzymając.-powiedział o wstał żeby zebrac pieniądze ze ostatnie zamówienia a kiedy klienci wyszli wrócił już do nich z herbata dla siebie.
-śpij...ta półka nieźle cie przygniotła...dobranoc. snij sobie coś miłego ale tym razem nie śpij tak długo.-poprosił jeszcze z lekkim uśmiechem. Potem położył juz głowę wzdłuż ciała i zamknął oczy.-kocham cie Kazu.-szepnął jeszcze jakoś bardzo chcąc mu to teraz powiedzieć.
-Yuya...praca nie jest aż tak ważna. Mogę cię przecież zawieźć i otworzyć cukiernie trochę później.-zauważył patrząc na chłopca.
-nic się nie stało...dopiero zasnął.-szepnął Shuji.-ciągle ma koszmary wiec i problemy z zasypianiem. -wyjaśnił cały czas mówiąc cicho żeby nie obudzić brata. Wstał i podszedł do Kazuo.-pomoc ci?-spytał ale nie zdążył uzyskać odpowiedzi bo do sali wszedł juz lekarz.
-no dobrze...skoro to musi być wujek.-powiedział śmiejąc się cicho z miny chłopca i wrócił do picia herbaty.-i jak deserek moi kochani?-spytał wesoło.
-cóż...niby to normalne skoro cie zszywali. Trochę sobie tu polezysz.-zauważył I wzruszył ramionami.-w porządku. Zwichnieta kostka, złamana noga. Oberwal tez w głowę ale nie poważnie. To tylko obdarcie.-wyjaśnił spokojnie.-bardziej się martwię o Yujiego...bo Kente juz wypisali.
-zrobię maluszku kiedy będziesz chciał. Wystarczy poprosić. Tak jak wujek prosi o swoją ukochaną czekoladę.-zaśmiał się wesoło.-wy sobie zajadajcie a ja pójdę posprzątać.
-skoro tak to pewnie pod koniec tygodnia będzie w domu...ale do szkoły pójdzie jak zdejmując mu gips z ręki. Wtedy będzie mu swobodnie chodzić o kulach.-wzruszył ramionami.-spędzam. Śpię u niego i jem. Jego rodzice znów gdzieś wyjechali wiec mogę.-dodał z lekkim uśmiechem.-śpij. Wtedy szybciej wyjdziesz.-powiedział jeszcze wstając.
-przecież to nic takiego...-westchnął ale usiadł.-jak bym teraz szybciej zaczął to był szybciej skończył...
-obroniles...nie chce nawet myśleć co by się stało jakby to wszytsko na niego zlecialo. Yuji opowiedział mi co zrobiłeś i jestem ci na prawdę wdzięczny.-powiedział I skłonił się lekko.-a teraz serio powinieneś spać. Bo w następnym meczu mogą sobie bez ciebie nie poradzić.
-no fajnie spędzasz czas w szkole.-powiedzial jedząc trochę ciasta.-a o czym chciała porozmawiać twoja wychowawczyni?
-będę...a ty masz odpoczywać tutaj.-powiedział siedząc u niego na łóżku.-um...dziękuję Kazu...na prawdę cie kocham.-powiedział I nachylil się żeby go ucałowac.-słuchaj się lekarzy, ok? Zaraz przyjdzie po mnie Shuji.
-nie wiem maluchu...jednak jestem trochę zmęczony po pracy. Możemy pograć w jakąś grę w domku.-powiedział z uśmiechem.
-um dobrze...przepraszam ze nie będę cię odwiedzał...ale nie bardzo mam jak. Póki mam gips na ręce do szkoły nie będę chodził bo nie mam jak chodzić o kulach. Za tydzień mi zdejmują.-powiedział z lekkim uśmiechem i zaraz uśmiechnął się do wchodzącego brata. -chodź kochany braciszku. Jak zawsze pomogę ci się umyć połamańcu.
-tak śmiesznie spokojnie tu teraz.-zauważył wesoło Takano i ucałował Tomo w policzek.-kocham cię, wiesz?
Yuji jako dokustykal z bratem do domu. Po tygodniu zdjęli mu gips z ręki a on wesoło o kulach poszedł do sali Kazuo. -o...wypisali cię?-spytał zauważając ubierającego się chłopaka.
-juz nie mogę się doczekać...za trochę ponad dwa tygodnie bierzemy ślub...-oparl głową o jego ramię z blogim uśmiechem na twarzy.
-ale tylko z ręki. Jeszcze noga. Zdejma za tydzień.-uśmiechnął sie.-um...skoro twój tata ma przyjść to ja może juz pójdę?-spytał wstając.-nie chce żeby się o nas dowiedział...-dodał cicho.-um...jak chcesz to wpadnij do mnie dzisiaj albo jutro...i powiedz kiedy masz następny mecz żebym mógł przyjść i kibicować.
-jeszcze przed samym ślubem przypomnę ci jak mocno cie kocham. Jak ważny dla mnie jesteś.-ucałował go w policzek.-a jak będziemy stali juz przy ołtarzu to będę cię trzymał za rękę.
-ok wiec...w jeszcze następnym. Trener ma rację, masz uważać na siebie. Przecież nagroda na ciebie poczeka.-zaśmiał się wesoło.-no dobra...poudaje.-uśmiechnął sie do niego szczęśliwy ze Kazuo wychodzi juz ze szpitala. Miał nadzieję że przejdą mu już koszmary.
-ja ciebie tez słonko. Nie martw się...chociaż mnie też pewnie będzie zjadal stres. Ale będziesz przy mnie. Koyuki tez...i na pewno będę czuł jego wsparcie. Wiec o tyle jestem spokojny.-powiedział wesoło.
-bardzo.-przyznał wesoło.-um...bo jest Kazu. Wiec dbaj o siebie...mogę zobaczyć czy rana dobrze się zrosla czy nadal masz opatrunek?
-wiem...ale Koyuki mi mówił ze to normalne. Ze on tez się bał. Ale jak juz powiedział przysięgę to był nqjszczeliwszym mężczyzna na ziemi.-zaśmiał się.-wiec ja tez będę.
-wiec faktycznie zagrasz dopiero w następnym następnym meczu.-powiedział z lekkim uśmiechem.-um...lekarz powiedział ze bardzo dobrze wykonałem prowizoryczny opatrunek ale...ja się bardzo bałem. Krew nie chciała przestać płynąć i...tak bardzo się bałem ze cie stracę.
-nie ucieknie. Ale ty tez o tym nie myśl kochanie. Bo wtedy chyba tam padnę na zawał.-zaśmiał się I pocałował go w usta.-mój...zobaczysz będzie dobrze.
-ty mnie uratowałes.-zaśmiał się a potem przywitał z wchodzącym mężczyzna.-um...dobrze.-skinął lekko chłopak i ruszył o kulach za nimi.
Takano malował mu delikatnie plecy. -kochanie? Tylko w pracy się nie przemeczaj ok? Musisz mieć siłę na nasz miesiąc miodowy.
-um...-Yuji spojrzał na Kazuo a potem niepewnie podał nazwę ulicy na której mieszka.-no tradycja fajna...wiec ja sobie dzisiaj obejrzę jakiś film.-zaśmiał się cicho.
-wiec będę cię masowa na naszym miesiącu miodowym ile będziesz chciał. Ale musisz mi się odpłacić tym samym.-powiedział I objął go delikatnie.
Yujiego jakoś udało się dojść do szkoły a potem do klasy. Kiedy opadl na krzesło był już zmęczony. Czuł ze dzisiaj raczej nie wejdzie na dach. Klepnal śpiącego Kazuo po głowie i uśmiechnął się słodko na powitanie.
-dobrze kochanie.-ucałował go w policzek i odprowadził go wzrokiem. Potem pograć z Yuya w jakąś planszowkę i położył go spać. Następnie czekał na Tomo siedząc na kanapie.
-czuje się dobrze.-zapewnił go z uśmiechem.-i nie musisz mnie nosić. Radzę sobie. To nie pierwszy raz jak mam złamana nogę wiec mam wprawę.-zaśmiał się.-ale nie sądzę żeby dał radę wejść aż na dach wiec...lunch tam raczej odpada...
-mój biedny...-powiedział odkładając książkę i zerkajac na niego.-zrobić ci coś do jedzenia czy podjadles bułkę?-spytał uśmiechając się do niego lekko.
-mou...po prostu zjemy w klasie.-mruknął i usiadł przodem. Części uczniów jeszcze nie było bo leżeli w szpitalu z powodu wypadku.
-jasne kochanie.-wstał I po chwili przyniósł mu duży kubek czekolady z piankami.-proszę kochanie.-Podal ma mu i wrócił na kanapę.
-um no dobrze...-zgodził się.-ale trochę czasu zajmie mi zejście...i wejście z powrotem.-odpowiedział mu kiedy lekcja się skończyła i była pierwsza przerwa.-wiec będziemy mieli trochę mniej czasu na jedzenie. A dzisiaj zrobiłem coś pysznego. Chcesz żebym ci robił tez porcje do domu?
-to dobrze kochanie.-uśmiechnął sie do niego. Podszedł to Tomo I mocno go przytulił.-nie lubię kiedy przychodzisz tak późno do domu...
-nie chce tak. Po prostu szybciej zjemy.-powiedział z uśmiechem.-na pewno nie chcesz? No dobrze...ale na wekend możesz przychodzić. Wiesz...Shuji spędza czas u Kenty a ja się nudzę.
-ale jakoś tak wolę na ciebie poczekać.-powiedział I ucałował go w policzek.-ale zaraz idziemy spać, ok misiu?-spytał go z uśmiechem i wziął łyk jego czekolady.
-Kazuo...nie było mnie dwa tygodnie na lekcjach...nie mogę już ich opuszczać.-zauważył spokojnie.-um no dobrze...wiem...ale raz na jakiś czas chyba możesz mnie odwiedzać, co? Przecież nie mowie ze masz zaraz u mnie spać ale chyba możesz odwiedzać przyjaciół co?-zaśmiał się.
-wiem kochanie. Nie poganie cie przecież. Mówiłem zaraz a nie teraz. Spokojnie sobie pij.-powiedział zaraz siadając i biarac go na kolana. Przytulił się do jego pleców.
-um no dobrze...-zrobił trochę smutna minke.-ale uważaj na siebie, ok? Będziesz na siebie uważał, prawda? Jeśli zacznie być bardzo niebezpiecznie to masz się wycofać, ok?
-A leki wziąłeś kochanie? Jeśli nadal będzie ci się kręcić w głowie to zaniosę cie do łóżka. Żebyś mi się nie wywrocil jak będziesz szedł.-powiedział I ucałował go w policzek.
-w ogóle masz się nie narażać. Obiecaj...obiecaj ze będziesz uważał...-wyciegbak w jego stronę mały palec.-mhm...ale tak dziwnie ale miło czy dziwnie strasznie?
-ja ciebie tez kochanie. Wiec wypij czekoladę i idziemy spać. Ja tez jestem zmęczony.-ucałował go w czoło.
-um...może jak nie pije to jest normalny. W sensie...um...był miły jak mnie podwozil do domu. Trochę tak...przerażająco miły.-uśmiechnął sie lekko I złapał go za rękę.-ale tak jest lepiej, prawda? Kiedy nie pije....
-zaniosę kochanie.-przytrzymał go mocniej i wstał. Zaniósł go do sypialni i delikatnie położył na łóżku. Wtedy zdjął okulary i położył się obok niego.-dobranoc skarbie. Słodkich snów.
-ważne Kazuo. Ale rozumiem ze nie chcesz się przyzwyczajać. Ale skoro na razie nie robi ci krzywdy...to dobrze.-uśmiechnął sie lekko.-masz rację...koniec smecenia bo w końcu wyszliśmy obaj ze szpitala.
-mhm...juz idziemy słońce...-Takano założył okulary a potem zmierzwil chłopcu włoski.-zobaczymy co pysznego dla nas przygotowałeś.-dodał wesoło.
-mou...-zarumienil się okropnie. Mimo że tęsknił za calusami nadal nie lubił robienia tego przy ludziach. Potem przyszedł nauczyciel. Po lekcji była przerwa na lunch wiec podał pojemniczki z bento Kazuo. Chwycił swoje kule i wstał.-to gdzie idziemy?
-ech...dobra. Ale na prawdę macie na siebie uważać. Nie chcę żadnych wypadków i dłuższych pobytów w szpitalu tuż przed ślubem.-przypomniał patrząc na Tomo.
-Ciężko byłoby mi iść i to nieść. Moją torbę niósł Shuji jak szliśmy do szkoły.-powiedział z lekkim uśmiechem. Zszedł w skupieniu kolejną konstelację schodów a potem już wyszedł na zewnątrz.-Prowadź.
-dziękuję kochanie.-uśmiechnął sie I wziął sobie jesjeść ze jedna kanapkę.-Yuyuś, na prawdę pyszne ci wyszły.
W odpowiedzi uśmiechnął sie szeroko I ootworzył swoje bento. -Kazu? Ale zostaniesz dłużej niż inni goście? Bo Shuji juz mi powiedział ze ma zamiar ich dość wcześnie wyprosic i pójść do Kenty...
-jest proste, ale pyszne. To najważniejsze.-powiedział z uśmiechem i skończył jeść.-Nauczę. A do czegoś konkretnego chcesz umieć?
-serio?-przytulił sje na chwile do jego ramienia uszczesliwiony ta obietnica. Kiedy już go puścił zaczął spokojnie jeść swoje bento.-dzisiaj proste smażone warzywa z ryżem i maki z łososiem...um...mam nadzieje ze lubisz...
-ale to urodzin wujka jeszcze dużo czasu.-zaśmiał się.-ale spokojnie nauczę cie.-obiecał wesoło I zmierzwil mu wloski.-chodź pobieramy ze stołu.-dodał wstając.
-um...cieszę się że ci smakuje.-powiedział z uśmiechem.-to może powiedz mi czego nie lubisz? Wtedy będę uważał. I na przykład....co byś bardzo chciał zjeść? Wtedy będę starał się ci to robić.
-Ok, ok. Ale nie eksperymentuj za bardzo, ok? I nie rób niczego sam żeby nie zrobić sobie krzywdy.-poprosił z uśmiechem. Od razu zabrał się za mycie naczyń.
-ok...wiec nie będę dodawał papryki.-obiecał śmiejąc się wesoło.-sukiyaki? Ok...ale to raczej nie do bento.-zauważył i wrócił do jedzenia.
1 711 komentarzy:
«Najstarsze ‹Starsze 601 – 800 z 1711 Nowsze› Najnowsze»-If you want...I can carry you to bed later.-he said with smile.
-um ok...if you say that...-he smiled and hugged him. I have really strong boyfriend, haven't I?-He added.
-ble...You're too lovey dovey...I can't stand it...-said Take and acted like he was vomiting.
-For you everything...-Takano smiled. He took Tomo home after half an hour. He put him into bed and joined him after Yuya felt asleep.
Yuji hugged him tighten and Take rolled his eyes.
-over my dead body. Just...stop acting like that, because it really makes me sick.
-someone's feeling better.-he smiled and kissed him passionately.-I'll make you what you wish so sit down and wait.
-How can I? You two are sitting next to me.
-Soon we will move to train...-Yuji said quietly.
-sure sweetie. Just wait, your breakfast will be ready in five minutes.-he kissed his cheek.
-oh come on! I'm not that lovey dovey with my girlfriend!-Take protested.
-Yes you ARE!-the rest responded and Yuji laughed really loud.
After a couple of minutes Takano bring Tomo's breakfast and sat in front of him.
-did you have any dreams?
-um...i...I missed you to...-He admitted with burning cheeks.-even if that was only a couple of days...
-I have nice dreams...i hope you'll have one to.-He smiled.-hmmm...none. I am thinking about new chocolate cake...but with white chocolate and coconut cream.
-you think so? But I've seen you from the window...and from the roof...and still...I was really missing eating together and hugging.-He said.
-a rabbit?-he asked.-shrine? Sure, but for what are you going? And why alone?-then he added with little smile.
-mou stop...-He covered his red cheeks.-'cute' is not the complement a men want to hear the most...-He said.-even if you like it...me being cute...and my burning cheeks...and all...that's just...you calling me cute making me even more embarrassed...
-sure honey...but I'm still working on it.-He said with smile.-well ok...take care of him and yourself...and come back til dinner.
-you're repeating it all the time...that I'm cute...am I only cute for you?-he asked.-I don't know...maybe next month...
-sure why not...but what about Yuya? Will he watch with us?-he asked with small smile.
-only cute? Nothing more?-he asked quietly.-you promise that this time you come fore sure?
-if you think so.-He smiled and kissed his cheek.-we can watched. Choose what movie we should watch.
-but you are saying only about my cuteness...-He said and by using that they are alone in compartment he kissed him.
-ok honey. I'll bring you dessert later.-He said and kissed his cheek.-is there something you want?
-mou just stop teasing me...-He kissed him again.-But I love you anyway. And I'm happy with you. Really...um...I want to cuddle with you a little...
-ok sweetie.-He waved him and back to work. After that he picked up Yuya from the school. When they arrived at Yukan he back to his workplace and took the beige cake for his boys.
-Yuya, let's be quiet and make delicious dinner for us and uncle.-He whispered and went with boy to the kichen. They finished after an hour.
-Tadaima sweetie.-Takano said with smile and done the table.-let's eat.
-Tadaima uncle.-Yuya hugged him.-It was ok. Daddy learn how to make pikachu. I made photo of it.
Yuji sat on his laps and hugged him tight.
-I like it more that way...-He said with burning cheeks.-is that ok? I'm not too heavy?
-I was really trying hard...to make something pretty and delicious for Yuya.-He smiled and sat down.
-mou...why? I was really curious...I'm not that light...-He pounted a little.-but if you think so...that only confirms the fact that you're strong...-He said while touching his biceps.
-I'm happy that you like it.-ke stroked his hair and then start to eat dinner.
-yes you are...um...I can feel your hard muscles...and I saw you throwing ball...It was so fast.-He kissed his lips.-
-Well...I done it as always.-He said with smile.-I can give you recipe or something.-He then added.
-um not really...I'm a little afraid...I have never catching ball or play baseball or something like that...
-ok honey. Where you come back a delicious dessert will be waiting for you.-He said with beaming smile.
-oh come on...I just....have never do it...-He shrugged a little.-well...I play catching with my brother.-He then added and kissed his cheek. -He said that I have really good reflex.
[Well...11 days XD I'm a little afraid when it comes to math but everything else is ok ^^]
Yuya nodded lightly.
-I love mom...and dad...-He said.-But I love daddy and you too...-He then added and hugged him.-It's ok?
And you will throw it directly to my mitt, right? Shuji never thowed it directly...-He laughed.-so it use to be like I was a second baseman or something like that because I was running everywhere to catch the ball.
Yuya nodded and star to cry hardly. He really missed his parents.
-mou...don't laugh at me...-He pounted a little.-It really was like that...-He kissed him a little.-I love your lips...-He said with burning cheeks.
-it's ok now...-He said and wiped his tears.-i love you uncle...um...should we said daddy? Why we came to the shrine?
-how do you know that? I don't think so...-He said and kissed him passionately.
-really? Daddy is crying?-he asked really surprised.-um...i said...because I love daddy as well...-He said with small smile.-should we go back?
-um Kazu...stop...-he said after few minutes when he was hardly breathtaking.-Please...
Yuya nodded.
-um uncle? Daddy's mom died too, right?-he asked after a few minutes.
-I love you too.-He said.-really. I'm so happy that I met you...that you helped me...
-Really? He was younger?-he asked.-um...I'll ask...-He said with smile.
-I'll try...but I don't promise anything.-He laughed and kissed his forehead.-even if I'll in danger I have my boyfriend who will protect me.
-I'll talk with dad.-He promised and went to the kitchen to hug Takano
-hello...what's happened?-he asked with smile.
-I'll try.-He said with beaming smile.-but you also should.
[Well...I won't promise anything XD 'cause I have some plans muahahahahhaha XD but after their relationship grow up a little so for now everything will be alright]
-No...I'm just a little sad.-He said and hugged him.-because I want to be with you and hug you when you are crying.-He said and kissed his forehead.-you can trust me.
-um I know...I know.-He said with small smile.-let's don't talk about it now. I want to be happy with you.
-When I'm visiting my mom's grave I'm crying a lot. I don't know her well...because she died when I was two...but I somehow miss her.
-already?-he asked and stand up.-It was really nice way...-He then added.
-sure. One day we will go together. But don't laugh at me, ok?-he smiled and hogged him tighten.
-so...now we go sightseeing?-he asked after they went out of the onsen.-um Kazu? I know I told you to sleep far away from me but...now I want you to sleep next to me. Is that ok?
-Come here honey.-He smiled and kissed him passionately.-dessert is waiting for you.
-um...-Yuji blushed.-um we have to wait for the rest of our group.
-I love you too...but we shouldn't kiss like that when Yuya is at home...-He said after a second kiss.
-um ok...so let's go.-He said with smile.
-I have amazing familie.-He laughed and kissed him.-alright, now the dessert. Let's sit in the living room.
-wow...Kioto is really beautiful.-Yuji said after few minutes of walk.-amazing...
-sure.-Takano answered with smile and gave them desserts.-bon appetit.
[Kenta XD]
-um...i want to see everything which I worth it...-Yuji smiled.
[well..I know that's really dumb question but my friend just awake my curiosity XD what's your name? XD]
[I know it was something on M XD]
Takano sat next to him and wait for Yuya who was turning tv on. After that he hugged Yuya too.
-I love you two!
-I'm counting on your decisions what should we see. You have been here before, right?
[Well...I think about K too XD here's Kinga, but everyone call me Kiru]
-my family...-He said with smile.-ok, Ratatouille just start. Let's start watching.
-but...I think that every second class go here...-He said quietly.
By the end of the movie Takano slept peacefuly with smile on face.
-um ok, I understand.-He said with smile.-but you can be here now. I'm really happy.-He hugged his arm.
-mmmm...love you...-He whispered and hugged him tight. Then he slept peacefuly until morning.
-I like Kyoto. It's really beautiful place...-He said when they sat down.-Kazu? Have you ever been in onsen, before?
Takano woke up half an hour later and find his boyfriend immediately.
-hello honey, did you sleep well?-he asked with smile.-can I get my morning kiss?
-mou...stop...-He said with burning cheeks.-um...i have never been in onsen. It will be my first time so...will you guide me?
-mmmm...I love your sweet morning kisses.-He smiled and sat next to him.-It's really nice weather.-He added and looked at Jolie.
-mou...I just want you to explain me everything.-He rolled his eyes and took tea for yourself.
-why not. We can go cycling and visit my brother. Today's day if just for our family to spend nice time together.-He kissed his cheek.
-ok. I'm counting on you.-He said with beaming smile.
-ok honey.-Takano play with dogs a little more and then get up and went to the kichen.-can I help you?
-ok.-all of them get up.-Where we are going now?
-ok honey...I won't disturb you.-He said with smile and kissed his cheek. Then he watched some movie while sitting on the couch.
-ok.-Yuji smiled. He was really happy that they spending time together.-wow...so pretty...
-sure, it's family movie.-h said with smile and hugged him back.-Do you sleep well?
-arigatoo gozaimasu.-Yuji bowed. Then whole of the group took their time in this part of city.-amazing. She is really pretty.
-she did? She must really like you.-h Le said with smile and also start to eat.-uncle made for us delicious breakfast.-He then added.
-mou...I'm not...-He said with burning cheeks.-This is really amazing place. Just...like passing time can't touch it.
-I'm not mad. Stop thinking that way. I'm not mad at you. I love you. You are my beloved son.-He hugged him tight.
-um...only for you I am...-He said with bright red face.-um...i think I'll go study here. In Kyoto is really good medical university.
-don't worry. I'm really proud of you. And I'm not jealous and I'm not mad at you.-He said with smile.-I love you. And I'm happy that Jolie likes you.
-um...i know...but I still wish you will go study with me...-He said quietly.-but...I know that you don't want to so...don't mind. Just pretend you don't hear it...
[Yes, I just came back from Pyrkon ^^ ]
-i love you too.-He said and also continue to eating. When he finished he got up and went to the kitchen-how are our snacks doing?
-um thank you.-He hugged his arm.-I love you...
[Sure, but we can skip til they came back to onsen ^^ well really amazing XD amazing people and all~]
-mmmm...The smell is amazing.-He said and kissed his cheek.-can't wait to try it.-He said with beaming smile.
-me too!
-sure honey, let's go.-He smiled and kissed his cheek.
-uncle? But where we will be going?-Yuya asked him curiously.
-it's amazing, uncle!-Yuya said with beaming smile.-dogs are going with us?-he then asked.
-sure...why not? We aren't going to moving fast...so they can go with us, right, Tomo?
-and some snacks.-Yuya added and hugged him tighten. After muffins cold down they got up and went out. Takano took out their cycles.
-let's go.-Takano said with smile. He was really happy just by seeing his boys in such good mood.
-so....we are going to have a break here? Do you want to rest?-Takano asked when they found a clearing.
-I want eat one too.-Takano smiled and sat down on the grass.-come here honey. You can lay on my laps if you want.-He then added.
-it was my first time...doing something like that with family. I'm happy.-He said with smile and hugged Yuya who sat next to him.
-yes...I have never done something like that with my dad.-He said and ruffled Yuya's hair.-but I'm happy that we are here-he added.
-Kazuo?-Yuji started when they came back to onsen and when they already preparer yourself to go to hot springs.-um...you look great in yukat...-He said and corrected collar of his yukat.
-I will. I like it...spending time together, like family.-He smiled.
-daddy? Can I play with dogs?-Yuya asked him.
-Sure.-Takano answered and Yuya got up and start to play with dogs.
-Tomo? You know that I haven't been spending time with my father and the rest that way. That why I'm so happy right now...
-um...th...Thank....Thank you...-He said with bright red cheeks. He took a deep breath to calm yourself and then finally managed to look at Kazuo.-um shall we go? You promised me to explain me everything.-He said with puppy-like smile.
-I'm 100% ok. I would love to spend more time like that. It's something new for me...but I really like it.-he kissed his forehead.-I so happy that I have met you...that we are together...
-um ok. I like this trip so far. And I'm happy that we are together.-he said with light red cheeks.-and I can't wait for the rest.
-yes...I'm so, so happy. Only few weeks to our wedding.-he said with beaming smile.-And the suits will be here next week. And we will have an surprise wedding cake.-he added with happiness in his voice.-and on our wedding party we will sing a song together and...-ha catched his Tomo's hand.-and...we have to prepare our stag-party.
-um...I think yes but...what are you planning to do? Should I be afraid?-he asked with smile still on his face.-Kazuoooo...what are you planning to do? Tell me because I just can't wait.
[Maybe translator use wrong words...I mean 'wieczór kawalerski' XD]
-um you know...that party last time as single. At Monica's bat.-He said with smile.-sure honey. We organise our time to do everything.
-um ok....I'll wait...-He pounted a little but when they came into bathroom he blushed.-um so...now I have to undress myself?
-ok, we will talk with him. I think he knows that we love him...but he may be a little afraid.-He said with smile.-And he will stay with my brother so...I don't worry that much.
-um...o...ok...-Yuji turn his gaze to be sure not to look at him. He know that Kazuo have well built body because of sport activities. He felt his heart beating faster even without looking at Kazuo. He took a deep breath and undress yourself. He start to wash yourself.
-it is ok honey. We are family, it only natural to be worried.-He said with smile and ruffled his hair.-We will talk to him and we will call him everyday to be sure he is ok. We will be sending him pictures.-He then added.
-um...but only backs...-He said and covered himself with towel.-and...don't touch me anywhere else...-He then added with bright red face. His heart was beating only faster and he was sure that Kazuo was hearing it.
-so maybe we will talk with him on Skype? He will be able to see us.-He said with smile.-smell? Um ok...come here.-He spread his arms.
-um...ok...-He said and tried to cover yourself while he was getting up.-um...go first, I will follow you.
-I love you too sweetie. I love all of you.-He said and hugged him tight.-you are my everything.-He whispered into Tomo's ear.
-so cute. -He said really happy.-And I will be always be your side. Always honey. No matter what.-He sad and hugged him tighten.-you won't live me too, right?
-mou...-Yuji laughed a little and then suddenly he stumbled and fell down on the ground.
-mmm...-he smiled after the kiss.-I love your sweet kisses.-he then whispered to Tomo's ear.-shall we get going?
-um...I'm ok...-he said and wiped off single tears. He looked at yourself to be sure everything is alright.-um...I don't see any blood so...I think I'm ok...Im sorry...I'm such a weakling...
-Tomo...you should rest...-He said a little worried.-ech...I'll play too.-He decided and stood up.
-um...I'm sure...-He said a little ashamed.-I'm ok...um...so...um...We can get going. And we shouldn't be so close...I mean...um...just let's get going.-He said and covered his red cheeks.
-Yaaay! Daddy we won!-Yuya laughed happily and Takano took him on hands to hug him.
-yes we won. And now we have to rest a little again because uncle is hardly breathing.
-I don't think so too but...I feel a little embarrassed...um...when we are so colse while beeing almost naked.-he said with burning cheeks and came into water.
-I know, for me it was fun too.-he said and sat next to him. Yuya hugged them both.
-thank you uncle, that you play with me.
-I know...-he said and bite his lips.-i know...and I trust you but...um...but you know...sometimes accidenst just happen.-he shrugged his arms.-But you're right...it's really relaxing in here...I feel really realaxed after that tests marathon.
-I love you uncle. And daddy too.-he smiled.
-we love you too.-Takano hugged him tighten.
-And you will come back? After that trip you go together?
-um...it's all thanks to you...because you explained me math.-he said with cute smile.-mou...so I promise you it will be more such nice thinks in our life. It will be for sure. Because we are together...right?
-really? I can call you anytime?-he asked happily.-And on skype will you tell want you doing all day?-he hugged him tighten.
-of course Yuya, and we will buy you some gifts.
-mou...Kazu you promised you won't kiss me in front of everyone.-he said and cover his bright red face because he already hear Kazuo's friends whistling.
-of course our little son are the best. We love you Yuya and next time you will go with us.-He said with smile and hugged them both. -We will come back to you...till our come back you will stay with my brother.
-mou...but...but your friend are laughing and...um...-He covered his face.-I just can't relaxed when they are looking at us...
-ok.-He smiled happily.-and we will be talking everyday.-He hugged them.
-and we will be showing you many pictures.
-mou...don't touch...Please...-He said with still burning cheeks.-I'm happy that we are here together.-He then added.-but don't touch me now...my heart beating fast even without it...
-I love you too...uncle and daddy.-ha smiled.
-ok, shall we go?-Takano asked with smile.
-um...I'm sorry...-Yuji whispered. His heart slowed a little so he could relaxed and think about that situation and when Kazuo came back he welcomed him with cute smile.
-ok. And we will go there by car.-He said and stood up.-We don't want them to wait for us, right?
-um...something happened? You sat so far from me...-He said and looked at him. He catched Kazuo's hand with small smile.-like that is ok. I just...can't explain why I don't want you to touch me right now. It's all because my silly dreams...
-we can wait for you uncle.-Yuya said with smile.
-Our son is right. We will wait.-He said and started riding.
-um...ok. I'm sorry. I didn't want to make you angry...-He said quietly.-um so...just...let's just relax.
-Tomo...We had told that we can wait...-Takano said and slowed down. Yuya did the same.
-I know...and I'm really sorry...you did nothing wrong...It was me. I really, really, really trust you...i just...um...how to say it...um...-He felt his cheeks burning but he decided to continue anyway.-I just don't trust my own body.-He took a deep breath and start to talk really quietly.-don't laugh at me, ok? Please? Um...because my reactions were like that because I know my body reactions after um...-He took a deep breath.-After that kind of dreams so I was a little afraid of something happened here.-He finished talking really quickly.
-ok, let's stop here and rest a little.-Takano stopped and helped Tomo sat on grass.-you should rest...and after we get up you will be taking it slow, ok?
-um ok...i won't...I'm sorry and I won't do it anymore.-He promised.-and...Thank you...that you didn't laughed at me...because you know...my brother did and...This week was kinda...hard for me.-He said and after moment he smiled a little.
-Don't say sorry...just don't do it anymore. You really should take care of your body and health.-He hissed his cheek.-For now just rest.
-um...you're right...I'm totally newbie but...what do you mean by that you are always new?-he asked him really curious.
-I know honey...but you know...We would do it without that brake if wouldn't try to be so fast.-He said and hugged him.-everything will be alright.
-um...but you are more experienced that me...so I thought that you will laughed at me...-He said ashamed of his own thoughts.
-honey...We are not mad at you. Don't worry, we love you, I know that you were so happy, we too. But we are happy now as well.-He kissed his cheek.-you won't slow us, we don't have to be that fast.
-um thank you...really. At the beginning a was really afraid of my body reactions so...as you said it wasn't easy.-He smiled and after while he took a deep breath.-um Kazu? I feel a little bit dizzy...
-it's ok.-He kissed his cheek again.-Yuya but be careful, ok?-he said and started riding. When then reached they house he put bicycles to the garage.
-ok honey. Yuya go first, I'll wait.-He said and fall
ruffled boy's hairs. Yuya went to the bathroom and Takano sat near the couch.
-um ok.- He said with light smile and got up. He needed to hold on to Kazuo's arm to not fall on the ground again.-I'm sorry...I really feel a little bit weak...and dizzy...
-I love you too Tomo-chan.-He said with beaming smile.-and I want it too. It was something new to me but...I like it. It was nice trip and I have a lot of fun with my beloved family.-He said happily.
-um...ok, thank you.-He said and started walking.-um...and I'm sorry...that we have to get out so early.-He said and took a deep breath.-um...now we should dress up, right?
-in really near future sweetie. I'm so happy. Really really happy. That I had met you...that we are together and going married in few weeks. You have changed me....definitely for the better.-He kissed his lips lightly.-i love you.
-um right...Thank you...b...but I could do it by myself....-He said with burning cheeks and took of his towel which was under yukata.-um....where I should put this?
-for me too. Even if I have seen meny of those places...This time I'll be with you.-He kissed him again.-my beloved fiance soon will be my beloved husband. I'm so happy.
-um ok.-He came there with shaking legs and after he put his towel into basket he sat next to it. He felt really dizzy.-I'm sorry Kazu...I don't think I can manage walk...-He said really sad. He thought that he disappointed Kazuo.
-ok honey.-He kissed him again and went to the bathroom.
-uncle? Are you feeling better now?-Yuya asked him and sat next to him.
When Kazuo took him into his arm Yuji have to cover his red face. He was really embarrassed by this situation.
-I love you too.-He mumbled and when he finally was on the ground he lay down on the wooden balcony. He loose his yukata a tille and after a while he felt a little bit better.
-If it is like that I'm happy. I'm always happy when uncle is feeling better.-He said and hugged him.-And I'm happy that you and daddy stop arguing...and that you love each other.-He added with smile.
-a little.-He said and sat to drink some water.-Thank you.-He sand with light smile.-um...can I leaned on you?
-you two have to find solution....because I don't like when you and uncle are arguing. I like when you love each other...I'm happy then.
-mou Kazu...it's not like I don't want it...or don't like it. Sometimes I'm just a little bit embarrassed...but when we are together alone....I want to be as close to you as I can.-He said with smile.-um...i like it to...will we go to see shooting stars night?
-i love today's day. I want more trips like today's trip.-he said happily.-but uncle...you have to care about your health next time, ok?
-um..I'm sorry about that.-he said and look at him with puppy eyes.-just...when we are like that...just the two of us...i feel more self confident...nobody is looking at us...and you know...I can act more freely...-he kissed Kazuo's Adam's apple.
-ok uncle...I'm just worried...-he said with smile and hugged him tighten.-I love you uncle...And I love when you are at home...
-um...but I could feel their gazes on us. I don't like it. Just don't. I prefer beeing like that...-he kissed his cheek.-maybe because I'm newbie in it...I want to try many things...but I'm also afraid of many of them.-He laughed a little.
-thank you uncle.-Yuya hugged him tighten.
-ok my beloved family, let's go.-said Takank who came to the living room.
-why I can't? Being shy is a part of me...do you dislike it?-he asked a little sad.-hugging is not a problem in ordinary situation...just...In hot water it was. I already told you why many times...
[Tomorrow I will have my English exam so we can write if you want. For me it will be very helpful ^^]
[So just rest ^^ I'm not going to bothering you ^^ and I'm not stressing out that much. I think I pass both math and Polish ^^]
[I know XD I just realised how big mistake I made after I send a comment XD and you should rest if you are not feeling well...]
-sure Yuya. You can take with you anything you want.-He ruffled boy's hair and went out to turn on the car.
-I will be. Don't worry. You taught me how to protect myself.-He said with cute smile.-and...you will be visiting me...right? Don't think about it now...We have time for my studies. And now we should just relax...and be happy together.-He kissed his neck.
[Keep your fingers crossed ^^]
They reached Koyuki's place really quickly.
-It takes you too long.-Koyuki laughed and hugged his brother.
-really? I thought we are ealier...
-I know Kazuo...but I want you to be with me all the time...even when I go study...but you don't want to. As you see we can't have everything.-He kissed his lips.-that's why...I want to be happy with you now...
[Hahahahhahaha XD thank you ^^]
-not really,as you can see everything is already prepared.-she smiled. Takano helped his brother with grill and stuff.
-I know Kazu...I know.-He smiled a little.-of course. You are my boyfriend...I'll be cheering for you as loud as I can. And as I promised...If you win you will receive special reward.
-both me and Koyuki feeling alright. And our child feeling well. We are happy here. But Tomo! You better tell me how are you feeling month before your wedding.-she said with smile.
-Kazu stop! Please stop! I'm not going to tell you so stop!-he screamed while laughing.-it's surprise award...you should just wait...stop tickling me! Stop! KAZU! My yukata is going to untie! Mou Kazu!
[I just checked the answers of abcd tasks from my math exam...and I passed!!! I'm so happy!]
-I see...but Tomo...it means that you really love him...and you happy too...-she said with smile and hugged him.-when I was getting married I was nervous as well...but after me and Koyuki said our vow and then kissed...I was so happy that I could die.
-mou! Kazu stop! Stop now or I won't give you that award!
[thx ^^]
-not so small...because you will be famili with us as well.-sha laughed.-and don't worry, we will take cafe of Yuya while your honeymoon.
-It's not.-he laughed and corrected his yukata.-mou...it's totally a mess...-he said and hugged Kazuo.-just wait and win. I hope you will like that reward...
[And tomorrow afternoon because I have two English exams XD I believe I can. My strong point is listening so i hope to catch some points while this tasks ^^]
-like family huh? You really are taking care about Yuya's childhood...and Takano's as well. I'm trying to do something like that with Koyuki and he really like it. Just look at them...both are having fun now.
-just wait!-he screamed and laughed.-but...you have to promise me that you will appreciate my efforts...even if I won't be...as good at it as you may want...-He bite his lower lip.
[At the afternoon i have that more difficult one...]
-ok honey!-he answered with smile and came back to conversation with his brother.
-that are.-shall agreed.-you should visit us more often.
-mou...but you have to...-He pounted a little.-because...it's really stressful...that you may not like it because of me.
[Yes that one. I hope I will ^^]
-sure. Koyuki will be happy.-she said with smile.
***
-so brother...-Koyuki began with smile.-how are you feeling before your wedding?
-well...a little stressed...but happy as well.-Takano answered and turn the sausages.-is that normal right? That mixed feelings...
-I'll try my best...With hope that you will like it...and enjoying it.-He said and kissed him back.-I'm happy that you don't know. Because it will be real surprise.
-I'm 100% sure what I want to do...it's just...that mixed feelings.-He said.-Thanks Koyuki. For being my bridesman. It helps me a lot...knowing that my best ever Bro will be there.
-you will get to know when the time comes. Just wait...but remember that you have to win to recive that award.-ha laughed and kissed his lips.-love you...
-I know...I'm just a little afraid that I will forger the vow...or I will be so stressed or so happy that I won't be able to speak. You know...that kind of fears. But you will be there. And Tomo will be.-He smiled a little and looked at his boyfriend.
-ok.-He kissed him one more time and went in. He immediately felt into his futon.-as I promised...you can sleep next to me.
-but you did well.-Takano laughed.-your right. It will be ok. It's my and Tomo's wedding and...It will be perfect because it will be us.-He said happily.
-goodnight Kazu. Love you...-He kissed his lips.-For sweet dreams.-He explained and closed his eyes to fell asleep.
-don't worry about it. Just say we will be perfect couple. Like we are right now.-He laughed.-and Bro? Thanks for that you take care of Yuya while my honeymoon...
[I don't know how my extended exam went...I'm sressed because I don't know I will reached 70%...I was the only one who don't get answers from my friends. And some shitty idiots will have better results. I'm mad because of it. I don't know I'm more mad because of i don't get that answers or that some idiots will be better than me...ech.]
[Thank you...well my friend told me that I should be proud because it's only me who works on my score ^^ so I try to be]
-um...ok Koyuki...but try not to lost him like dad did ok? And...take care of him and...let him call us everyday, ok?-he said and took a deep breath.-sorry. I'm just worried...
Yuji came to see Kazuo's match. He stayed in front of the barriers to make sure he will be able to see every single moment of Kazuo's play. He was really excited to see it.
[Ah right...i forget about it! Sorry....]
-I know...Thank you Bro. You are just the best.-He said and laughed.-and you used to take care of me when we was younger...that's why I know that you will be the best babysitter ever.
[Well...why not? I quite like it XD but if you don't want to we can stop just now]
-Oh come on...you are good with some other things as well...but I don't have any that good babysitter in family. You know that.-He laughed.-I trust you.
While walking Yuji was half asleep but when he saw that beautiful view and then even prettier when the sun rised he awake immediately.
-wow...so...so beautiful. I like it Kazu...It's really...amazing...-After a few minutes he was able to whispered.
[Oh come on...not that again XD to ja tu powinnam się czuć 'ashamed' ale ok. Pisiamy po polsku XD]
-jasne...juz idę braciszku.-Takano pokazał mu język I zanim poszedł do swojego kochania sprawdził czy aby kielbaska jest przygotowana tak jak Tomo chciał.-kielbasa dla ciebie taka jaką chciałeś.-powiedział podając chłopakowi talerz.
-um...nie trzeba Kazu...ja...nie chce żebyś wydawał na mnie pieniądze tak bez potrzeby i w ogóle...-powiedział ale zaraz zarumienil się okropnie.-ale...nie wziąłem portfela...-przyznał zazenowany.-um...ale...my na pewno możemy tak sobie tutaj chodzić?
[Aha jasne XD właśnie sprawdziłam swoje odp z rozszerzonego egzaminu...i dupa blada poległam na gramie]
-jasne kochanie. Jak juz Yuye położymy spać, tak?-spytał i przytulił go lekko.-właśnie...chcesz iść do kina na jakiś francuski film jak juz będziemy w Paryżu czy wolisz sobie odpuścić takie atrakcje?-spytał zerkajac na niego.
-czyli nie możemy.-westchnął idąc za nim.-um Kazu...ale ja na prawdę nie chce żebyś się na mnie wykosztowywal...i to jeszcze tak bez okazji...
[W sumie do daje całkiem sporo XD]
-taka jaką lubisz.-ucałował go w policzek.-jasne skarbie. Najwyżej obejrzymy jakiś film w domu. Jak będzie jakiś słabszy dzień to obiecuje się tobą zajmować.-powiedział obejmując go ramieniem.-w końcu ma być miło, nie?
Chłopak zarumienil się okropnie starając się jakoś zakryć twarz jedna ręką.
-um wiec...wiec to coś jak...r...randka?-spytał czując ze rumieni się jeszcze bardziej.
[W sumie do daje całkiem sporo XD]
-taka jaką lubisz.-ucałował go w policzek.-jasne skarbie. Najwyżej obejrzymy jakiś film w domu. Jak będzie jakiś słabszy dzień to obiecuje się tobą zajmować.-powiedział obejmując go ramieniem.-w końcu ma być miło, nie?
Chłopak zarumienil się okropnie starając się jakoś zakryć twarz jedna ręką.
-um wiec...wiec to coś jak...r...randka?-spytał czując ze rumieni się jeszcze bardziej.
-No wiem kochanie...a znając życie jak będziesz zmęczony to będzie częściej.-westchnął.
-jasne.-Koyuki zaśmiał się I położył chlebki na ruszcie.-jak będziesz szedł do zabierz kiełbasek dla Takano bo głupek zapomniał.
-um...-skinął głową.-ale tak też jest fajnie...znaczy...wiesz...to tak jakby pierwsza moja randka gdzie idę faktycznie ja...a nie ja za Shujiego wiec...i tak jestem szczęśliwy.-powiedzjął uśmiechając się do niego słodko.-fajna niespodzianka...
-nie będę. To nic takiego kochanie i na pewno jakoś zajmiemy sobie czas. Będę się tobą zajmował, obejrzymy sobie jakiś film i zrobię ci coś pysznego do jedzenia. Nie martw się.-Ucałował go w policzek.-to ma być nasz miesiąc.
[Hahaha XD czyżby brakowało polskich słów? XD pounted to nie może być takie nasze naburmuszyl się?XD]
-ale na prawdę nie musiałeś...jest fajnie. I tak sie ciesze.-uśmiechnął sie.-A za mmiesiąc mam urodziny. Wiec...możesz do mnie przyjść i...w.sumie to może jakieś ciasto zrobię...
[Dlatego ja kocham mój translator który mi pomaga w takich sytuacjach XD]
-ok. Ja nie mam nic przeciwko.-przytulił go do siebie delikatnie.-podoba mi się to...taki czas z rodzina...w sensie...w moim bratem. Jest miło.-uśmiechnął sie I ucałował go w policzek.
-um...a spadające gwiazdy nie będę za dwa miesiące? W lipcu zawsze są...tak pod koniec. A ja mam urodziny na początku czerwca.-powiedzial z uśmiechem.-ja I Shuji wiec...um...pewnie będzie parę osób w domu. Chyba ze wyjdzie gdzieś tylko z Kenta...-wzruszył ramionami.
-na to wychodzi.-Takano zaśmiał się wesoło I wziął malucha na ręce.-wiec będziemy już jechać do domu. Mały jest padnięty a jutro przecież idzie do szkoły.-powiedzial I po tym jak pożegnał się z bratem i z Mary poszedł do samochodu.
-nie tak znowu fajnie...ja tam wolałbym być tylko z tobą w moje urodziny.-przyznał szczerze z rumianymi policzkami.-spacer brzmI fajnie ale...nie wiedziałem ze lubisz tego typu rzeczy...
-ja tez. Ale teraz trzeba go ładnie przebrać w coś czystego i położyć do łóżka.-zauważył z uśmiechem. Kiedy wyszedł z samochodu wziął chłopca na ręce i zamknął samochód.-niech śpi.
-oj bez przesady nie aż tak wyjątkowa.-zaśmiał się.-ale dziękuję Kazu. Na prawdę chętnie z tobą się przejdę. No i...dziękuję za to ze takie romantyczne sam na sam organizujesz.-uśmiechnął sie I schował twarz w dłoniach.
-Ja tylko...staram się być dobrym ojcem...-powiedział cicho I zaniósł malucha da łóżka. Przebral go w pizamke i poszedł do salonu.-chciałes obejrzeć film, prawda?
-um ja...ja ciebie tez.-powiedział a kiedy dostali czekoladę wziął kilka łyków.-um...ale wiesz ze nie musisz mi nic dawać na urodziny, nie? Mi na prawdę wystarczy jak po prostu przyjdziesz i będziesz.
-Wiec w łóżeczku.-zgodził się wesoło i musnal jego usta swoimi.-ja ciebie tez.-powiedział obejmując go ramieniem.-ale zanim film to kąpiel. Ja trochę śmierdze grillem.-zaśmiał się.
-ale na prawdę nie musisz...-zaprotestował jeszcze raz.-bo Un...ja nie chce żeby było ci ciężko przeze mnie więc..po prostu przyjdź żebyśmy spędzili razem czas...-powiedział patrząc w swój kubek.
-ok skarbie.-ucałował go w policzek I poszedł się umyć. Wziął szybko prysznic bo przecież sam też myl się już wcześniej. Poszedł do sypialni i od razu padł na łóżko.-no to jaki film chciałeś obejrzeć.
-um przepraszam Kazu...ja nie czuje potrzeby bycia rozpieszczanym...a nawet jeśli to możesz to robić bez wydawania na mnie pieniędzy, nie?-zaśmiał się trochę i złapał go za rękę.
-I juz je dostajesz.-ppowiedział wesoło I objął go.-teraz możesz już włączac film.-dodał I pocałował go w policzek. Wziął kilka łyków herbaty i skupił się na włączonym filmie.
-ech no dobra...widzę że nie ma szans żeby cię przekonać do moich racji.-zaśmiał się I skończył pić gorący napój.-um Kazu? Nie powinniśmy już wracać? Nie możesz dać się złapać na uciekania bo mogą nie pozwolić ci grać w meczu...
Takano ucałował go w nosek i wziął sobie do jedzenia trochę paluszków.
-a wiesz co? Ostatnio dzwonił do mnie Marc. Wiesz te moj współlokator z Paryża. Powiedział żeby dostawić talerzyk bo w końcu udało mu się poderwać tego swojego asystenta.
-ale...ale nie tu i teraz...-mruknął wstając.-w naszym pokoju.-dodał z lekkim uśmiechem i rumiencami.-z tobą zawsze jestem szczęśliwy, wiesz? Ale jestem trochę niezadowolony ze w nocy nie mogłem się do ciebie potulic...
-jego zdjęcie juz widziałeś. Jak tylko Marc zaczął go lekko ignorować to ten sam do niego lgnal. I przyjadą razem na nasz ślub. Juz wiesz do kogo mają polecieć nasze ślubne muszki.-zaśmiał się cicho.
-oj no...w pokoju się pocalujemy...tak jak będziesz tego chciał.-zapewnił go.-nawet jeśli ty dzisiaj się położyłes tak daleko ze nie mogłem się potulic.-pokazał mu język.
-co za głupie pytanie...oczywiście ze cie kocham. Bardzo. Najbardziej na świecie.-powiedział z uśmiechem.-najbardziej...moja jedyna miłości...-dodał i pocałował go namiętnie.
-mou...-naburmuszyl sie troche.-a ja tak polubilem tulenie sie do ciebie w trakcie spania. To...jakoś tak...no mile I w ogóle....
-Tomo? Juz...juz spokojnie...-powiedział podchodząc do niego i łapiąc go za ręce.-spokojnie....za chwile ci je zdejmiemy, ok? I będzie dobrze.-zapewnił go z lekkim uśmiechem żeby uspokoić chłopaka.-tylko się nie szarp, ok?-dodał przyglądając się chwilę kajdankom. Westchnął ciężko.-naszym kluczykiem chyba nie pójdzie...ale może wytrychem dałbym rade...
-to może całusa tez nie powinieneś dostać?-spytał trochę się z nim droczac.-ale potulisz mnie w pociągu?
-nie będę tego piłował bo mogę ci zrobić krzywdę. Spokojnie kochanie zaraz cie uwolnie i wszystko będzie dobrze.-zapewnił go I ucałował w czółko. Pogrzebal w szufladzie i znalezionym spinaczem który powyginal zaczął grzebać w zamku.-będę szczery kochanie...wiesz ze miałem pecha do partnerów wiec...z czasem się nauczyłem nosić zawsze przy sobie spinacz. Poczekaj chwile.
-wiesz ze nie lubię w miejscach publicznych. Na takie coś musisz poczekać.-zaśmiał się.-ale obiecuję ze po całusie w pokoju sobie zasłuże.
-nie zostawię kochanie. Zaraz będzie po wszystkim. Opatrze co ręce...i przytule...i zrobię ci pyszna czekoladę z piankami.-obiecał po chwili uwalniając mu jedna rękę.
-mou...nie bądź taki...-chłopak naburmuszyl się lekko.-chyba nie jestem w tym aż taki zły, co?
-nic się nie stało kochanie...przecież nie zrobiłeś nic złego. Potem porozmawiamy jeszcze z Yuyą, ok? To on się najbardziej wystraszył...-powiedział tuląc go do siebie.-spokojnie...juz jest dobrze skarbie.
-mou...to tego nie rób...bo się zacznę zastanawiać czy ta nagroda nie jest zbyt wysoka.-zaśmiał się I pokazał mu język.-bo...ja się na prawdę staram Kazu...i nie lubię kiedy tak mnie podpuszczasz...i się ze mną droczysz...
-jasne kochanie. Nauczę cie.-zapewnił go z uśmiechem.-to było na prawdę dość przydatne jeśli spojrzeć na historię moich związków. Spytaj Marca ile razy wbiegalem do mieszkania i kazałem mu mnie schować bo sam wiesz kto zaraz wbiegnie za mną.-zaśmiał się.
-mou...-zarumienil się lekko. Kiedy byli już sami w pokoju stanął na przeciwko niego.-teraz możesz mnie pocałować.
-do kanapy. No wnętrza. Była taka otwierana...w środku chwalismy pościel dla gości...i okazjonalnie mnie.-zaśmiał sie wesoło.
Yuji objął go za szyję i wspiął się lekko na palcach. Oddawał pocałunki z pasją bo przecież nie chciał być gorszy.
-no nieźle masz je obdarte...zaraz ci je opatrze. Pójdę tylko po apteczke, ok?-ucałował go w policzek I wstał. Wrócił z apteczka i usiadł przy chłopaku.-daj ręce.
Yuji odsunął się od niego niechętnie z lekko czerwonymi policzkami.
-um...chyba powinniśmy się zbierać, prawda...?-spytał oblizujac usta. Podobało mu się takie całowanie z Kazuo.
-ciesze się kochanie...ze aż tak nie spanikowales. Zawsze będę cię wspierał.-powiedział I zaczął mu delikatnie opatrywac nadgarstki.-a jego juz nie ma. I obiecuje ci ze żadnego z moich byłych juz nie spotkasz.-ucałował go w dłoń.
-um...szkoda...-przyznał zarumieniony.-Kazu ja...bardzo cie kocham....
-wiem wiem...żadnych kajdanek.-obiecał z uśmiechem i ucałował go w druga rękę. Starał się być jak najbardziej delikatny.-będzie dobrze skarbie. Zaraz będzie po wszystkim a nadgarstki szybko się zagoja. Jak będziemy wybierać zabawki w seks shopie to ty wybierasz.
-um...-zarumienil się bardzo.-a teraz chodzmy juz bo jak nauczyciel wpadnie to może być kiepsko...nie?
-dobrze ja też coś wybiorę.-obiecał wesoło a kiedy skończył z opatrunkamI objął go łagodnie.-będzie fajnie misiu.
-a jeśli jednak by wywalili?-spytał ale zaraz zaśmiał się.-nawet jeśli za to nie...to za spóźnienie możemy dostać karę.-dodał biorąc swój plecak.-idziemy.
-jasne kochanie.-ucałował go w czółko.-a ty w tym czasie pogadaj z Yuya ok? Mały na prawdę się wystraszył...-powiedział z lekkim uśmiechem.
-ja po prostu nie chce, ok? Nie chce...-burknął.-no I mogą znów cie zawiesić...i nie zagrasz w meczu. A ja na prawdę chce cię zobaczyć.-uśmiechnął sie słodko.-I dać ci nagrodę.
-jasne.-puścił do niego oczko i wyszedł do kuchni. Yuya zaraz się w niego wtulil.
-ja przepraszam wujku...nie wiedziałem ze się nie otworzą...przepraszam...przepraszam ze cie przestraszyłem...ja nie chciałem...-rozplakal się.
-ale...ale może dla nauczycieli to jest coś złego? Ciągle się też trochę boje ci będzie jak dowiedzą się o nas twoi rodzice...i jak zareagowaliby moi gdyby...żyli...-zakończył szeptem.
-nie zrobię juz tak wujku. Ja bardzo bardzo przepraszam. Nie zrobię juz tak.-powiedział przytulając go mocno.-nigdy nie zrobię.
-ale mogą się dowiedzieć nawet przypadkiem Kazu.-zauważył stając juz w rzędzie na zbiórce. Kiedy ich już policzyli zaczął iść obok Kazuo do pociągu.-czasem tak...po prostu o tym myślę...mimowolnie. czy moi rodzice by to zaakceptowali...wiemy ze wuj nie wiec niczego mu nie mówimy. Żeby przypadkiem nie przestał wysyłać nam pieniędzy...-szepnął mu do ucha.
-czemu jesteś dumny, wujku? Przecież to przeze mnie...-powiedział cicho I wtulil się w niego mocno.-bardzo cie kocham wujku, wiesz?
-Kazu? Um...wiec nie mogą się dowiedzieć. Nie mogą...nie chce cię stracić.-powiedział czując łzy cisnące się do oczu.-nie chce tracić jedynej osoby która pokochała mnie w 100% takiego jakim jestem. A zobaczysz że jeszcze nie raz cie zaskocze wiec...nie możesz mi umrzeć...jasne?-spytał mocno ściskając go za dłoń .
-um bo...no bo przecież jak zrobię źle to powinienem przeprosić, prawda? Wiec ja przepraszam wujku...bo ja widziałem jak bardzo się boisz. I tatuś co pomógł. Um...I ja na prawdę bardzo przepraszam. Bardzo.-powiedział ocierajac łezki.
Yuji uśmiechnal się do niego w odpowiedzi.
-no I mam nadzieje ze ci się spodobają. Bierz pod uwagę ze to będzie wymagało ode mnie ogromnych pokładów odwagi. Ale będę się stral.-dodał wesoło.-bo ten związek jest dla mnie bardzo ważny.
-um dobrze wujku.-powiedział z lekkim uśmiechem.
-no dobrze moi kochani. Mam dla wszystkich gorąca czekoladę.-powiedział wesoło wchodzący do salonu Takano.
-jestem bardzo ważny. Wiele zmieniłeś w moim życiu.-uśmiechnal się wchodząc do pociągu i znów zajmując dla nic pusty przedział. Poklepal wesoło miejsce obok siebie.
-I jestem tu dla ciebie skarbie.-powiedział. Kiedy Yuya zszedł z kolan Tomo Takano wziął swojego przyszedł męża na kolana.-jestem kochanie. Czujesz to ze za niecałe trzy tygodnie jedziemy do stanów?
Chłopak odwrócił wzrok i zarumienil się okropnie.
-przecież to nic takiego...-bąknął I spojrzał mu w oczy po dłuższej chwili.-to zawstydzajace kiedy tak na mnie patrzysz.
-ja tez. I mi też powiedziano ze to normalne.-zaśmiał się.-ale nie mogę się też doczekać...to dość ekscytujące.-zaśmiał się I ucałował go w policzek.-a w przyszłym tygodniu jedziemy odebrać garnitury.
-mou...to na prawdę zawstydzajace...przestań...-powiedział rumieniac się jeszcze bardziej.-'uroczy' to chyba nie jest wymarzony komplement dla mężczyzny...-dodal jednak przytrzymując jego dłoń przy swoim policzku.
-wiem kochanie. Pójdziesz zaraz przed wyjazdem.-powiedział z uśmiechem i ucałował go w nosek.-kocham cie.
-mou...-mruknął zasłaniając dłońmi palące go policzki. Nachylil się żeby oddać pocałunek.-ale ja ciebie tez bardzo kocham. I lubie kiedy tez się uśmiechasz...wtedy...um...jesteś najprzystojniejszy...
-zawsze będę razem z czekolada kiedy będziesz tego potrzebował.-zapewnił go.-oczywiście dla naszego kochanego synka tez będę. Ciebie tez bardzo kochamy Yuya.-zapewnił chłopca obejmując go ramieniem.
-bardzo mi się podobasz.-zapewnił go chłopak szybko.-bardzo. Um...ja...um przepraszam jeśli myślałeś ze jest inaczej bo nie mowie tego zbyt często. Wiesz ze to jest dla mnie nowe i po prostu czasem...nie wiem co powinienem robić...-powiedział bawiąc się trochę włosami Kazuo. -ale bardzo mi się podobasz. Jesteś przystojny i...um...dobrze zbudowany. Co powoduje u mnie przyspieszenie bicia serca jak się przebieramy na wf a wczoraj myślałem ze serce wyskoczy mi z piersi...
-a my kochamy ciebie.-zapewnił go jeszcze raz.-Tomo...zapomnieliśmy o obraczkach...
-um ok.-uśmiechnął sie słodko i wtulil się w niego.-i obiecuje ci ze następnym razem jak pojedziemy do onsen...I wtedy juz bez klasy...to będzie lepiej. Będę odwazniejszy I w ogóle.-
-no tak...mówiłem. wiec jeszcze dzisiaj się tym zajmę.-powiedział tuląc go wesoło.-jest coś jeszcze o czym zapomnieliśmy?-spytał patrząc na niego.
-ale to się łączy...-mruknął tulac się do niego mocno.-tak mi dobrze.
-ale masz jeszcze te lakierki co kupowalismy na ten bankiet u moich rodziców. Przecież te mogą być.-zauważył z uśmiechem.-rozumiem ze mogłeś o nich zapomnieć skoro w ogóle ich nie nosisz.-ucalowal go w nosek.-potrzebuje jeszcze skarbie twój rozmiar pierścionka. Żeby na pewno był ładnie dopasowany.
-aj no juz mniejsza o szczegóły. Chodzi po prostu o to ze musisz tylko trochę poczekać a na pewno będę mniej wstydliwy...i odwazniejszy. Bo z czasem będę się czuł pewniej.
-I co na oko mam zmierzyć?-zaśmiał się.-ten zaręczynowy jest za duży nie? Wiec musze wziąć mniejszy.-przyjrzał się jego paluszkowi by po chwili go w niego pocałować.-coś wymyśle żeby pasował idealnie. A wpaść możecie. Zrobię wam coś pysznego.
[RLY!? RLY!? TOZ MÓWIŁAM ZE WYPADKI PÓŹNIEJ NOOOOO!!! XD]
-Kazu!? KAZU!?-krzyknął Yuji ale uspokoił sje od razu jak zobaczył ze chłopak na niego patrzy.-jesteś cały? Nie może ci się nic stać...masz mecz...-zauważył próbując podnieść rękę ale zaraz zrezygnował krzywiac się lekko. Coś musiał sobie złamać.
-nie musisz mi go dawać. Wiem jaki rozmiar brałem. Mam nadzieje ze po prostu znajdę jakiś wzornik rozmiarów w necie.-powiedział I ucalowal go w policzek.-albo zajdziemy do jubilera jak będziemy w Tokio po garnitury.-dodał.-wpadnijcie. Wieczorem jest mało klientów.
[Ale ja miałam plany noooo XD popsułes mi je. Nie ładnie tak robić XD]
-um...nie wiem Kazu ja...nie mogę podnieść nóg...-powiedział zerkajac na swoje nogi i czując łzy cisnące się mu do oczu.-chyba...um...chyba nawet jeśli mnie ochraniales coś na nie spadło...ale postaram się...-powiedział wstrzymujących płacz i próbując odkopnac to co spadło mu na nogi. Udało mu sje z cichym krzykiem. Noga tez była złamana.-juz...um...-zaczął powoli wyczolgiwac się spod chłopaka. Stanął na jednej nodze i zdrowa ręką odrzucił półkę. Chwilę potem opadł na podłogę.-Kazu...um...wszystko ok? Jak się czujesz? Pewnie oberwales bardziej ode mnie...
-zrobię. Tobie i wujkowi zrobię.-zapewnił go z uśmiechem a zaraz mocno przytulił Tomo.-pójdziemy...i jednak razem coś wybierzemy. Ale masz zakaz patrzenia na cenę...jasne? I myślę żeby coś na nich wygrawerowac....na przykład taki prostu znak nieskończoności, co ty na to?
-obroniles Kazuo...ale nie zadbałes o siebie...a to źle...boli cie coś?-spytał a zaraz głośno zaczął nawoływac o pomoc.
-no to robimy grawer. To będziesz stał z boku i ja ci będę je pokazywał tylko.-zaśmiał się I ucałował go w policzek.-pasuje?
[Trafiłeś Kenta XD]
-Tutaj!!!-krzyknął chłopak juz całkowicie zalany łzami. Kiedy Kazuo zemdlal od razu udzielił mu i sobie pierwszej pomocy.-Shuji tutaj!!!-krzyknął jeszcze raz. Musieli być blisko Yukan skoro jego brat tutaj był.
-Yuji! Nic ci nie jest!?-spytał spanikowany Shuji podchodząc od razu do niego.
-mi nic...to tylko złamany obojczyki, ręką i noga. Wylize się...ale Kazuo...ma naderwany bok. Nie jestem pewny co do nóg i...-Wziął głęboki wdech.-ręce i obojczyki ma całe wiec...um...nie będzie musiał rezygnować z baseballu z mojej winy...-rozplakal się jeszcze bardziej.
-cóż...możemy zabrać. Spędzi z nami trochę czasu. Ale tym razem nie będziemy tam długo. Myślałem tylko żeby odebrać garnitury załatwić pierścionki i wracać do domu.-powiedział z uśmiechem.
-Shuji...ja...-skrzywil się z odczuwanego bólu kiedy brat go przytulił.-żyje...Kazuo mnie obronił...-powiedział cicho a kiedy brat się od niego odsunął spojrzał na leżącego Kazuo.-ja tu zostaje. Nie idę bez niego. Musze go pilnować. Shuji ty tez widzisz ze nie można go tak zostawić. On krwawi! Lepiej sam szybko po kogoś pobiegnij...potem mnie stąd zabierzecie...i Kenta nie powinien tak z tobą chodzić przecież też jest ranny.-powiedział znów krzywiac się z bólu. Złamany obojczyki dawał o sobie znać.
-odwiedzimy...-westchnął widząc jak Yuya na niego patrzy.-ale wrócimy do domu jeszcze tego samego dnia. Tym razem bez nocowania w Tokio.-dodał spokojnie.
-rozumiem ale przecież nic mi nie jest! To tylko kilka złaman...Kazuo jest w gorszym stanie niż ja...-jeknal przez łzy których nie potrafił powstrzymać. To było dla niego za wiele i cieszył się ze potrafił myśleć na tyle jasno żeby udzielić Kazuo i sobie pierwszej pomocy. Ze zatankować krwawienie chłopaka a sobie usztywnił złamania.-Shuji proszę...Kazuo jest w gorszym stanie...sam szybciej byś dotarł do pomocy...-ciągle powtarzam nawet jeśli nie bardzo miał na to siły.
-Ech...ja ciebie tez kocham Yuyuś.-powiedział wesoło.-dobra kotuś...ja juz będę szedł do pracy.-powiedział do Tomo wstając z kanapy.-wpadnijcie potem.
Yuji pociągnął nosem widząc w oddali biegnących lekarzy.
-wiem ze się martwisz o mnie...ja tez nie chce cię stracić ale...jego tez nie chce.-szepnął mu do ucha. Pamiętał jeszcze jak lekarze kładli go na noszach i jak powtarzal ciągle ze tam dalej jest ktoś bardziej ranny i maja tam iść a potem jak adrenalina trochę opadła stracił przytomność. Okazało się ze uderzył się jeszcze w głowę i miał lekką ranę na jej tyle czego nie zauważył zbyt przyjęty stanem Kazuo.
-nie przepracuje.-zaśmiał się I oddał pocałunek. Potem wyszedł juz prosto do pracy.
-jestem.-odparł jednak nie podnosząc się. Miał przykazań leżeć ze względu na obojczyk i 'poważnie wyglądająca ranę na tyle głowy.' Mimo wszytsko cieszył się ze nie było miejsca w innych salach i dano go do tej samej co Kazuo.-mi nic nie jest. Pomysł chwile o swoim stanie zdrowia. Nawet nie wiesz jak bardzo się o ciebie martwiłem...
Takano cały dzień spędził w pracy. Nie miał wielu klientów wiec większość czasu spędził w kuchni robiąc torcik ławę dla Yuyi.
Kiedy lekarz skończył wstał lekko.
-powinien pan podziękować koledze. Wykonał świetna robotę zakładając prowizoryczny opatrunek który zatamowal krew.-powiedział zerkajac na Yujiego.-poza rana w boku na szczęście nie ma pan żadnych poważnych urazów. Ręce i nogi całe...ma Pan dość mocne kości.-uśmiechnął sie i podszedł do Yujiego którego też zbadał.-a ty juz jutro będziesz mógł się normalnie podnosić. Obojczyk ładnie się zrasta.
-to bardzo dobrze. A teraz idź zajmij miejsce a ja zaraz przyniosę sobie i wujkowi deser.-powiedział I zmierzwil maluchowi włosy. Ciasta były już gotowe wystarczyło tylko przyozdobic i zanieść.
Yuji skinął delikatnie głową a kiedy lekarz wyszedł obrócił głowę w stronę Kazuo.
-Shuji mi powiedział ze nasza drużyna wygrała w tym meczu wiec...um...może będziesz miał jeszcze szansę zagrać.
Takano szybko podał im deserki i usiadł obok nich.
-a tobie jak minął dzień.-spytał Tomo patrząc na niego z uśmiechem.
-jest...bo ja bardzo chciałem zobaczyć jak grasz...i ci kibicować...i potem dać ci te nagrodę.-powiedział trochę naburmuszony.-um...nie ma za co i...nie ruszaj się.-upomina go trochę.-na prawdę nie ma za co mi dziękować przecież...każdy umie udzielić pierwszej pomocy...no i ja tylko zatamowalem krwawienie...
-dzisiaj nocna?-spytał trochę smutny.-no nic...poczekam na ciebie. Nie przemeczaj się I wracaj szybko.-poprosił z lekkim uśmiechem.-a na razie zjedz deser.
-um...to ja powinienem dziękować...chociaż to głupie ze narazales swoje życie i zdrowie.-powedzial cały czas na niego patrząc.-u....ciągle obiecujesz...i jeszcze ani razu mi się nie udało.
-ale chcę. Poczekam na ciebie. Zrobię ci wtedy coś lekkiego na kolacje i położymy się razem do spania.-powiedział axis al jego dłoń.
-um...no...nie moja wina ze mam słabe kości. Ciągle sobie coś lamalem jak byłem młodszy i to nie pierwszy raz jak mam złamany obojczyk. Jestem tym bliźniakiem z trochę słabszym organizmem...ciągle coś mi się działo. Jak nie noga to ręka, jak nie obojczyk to wyrostek robaczkowy.-zaśmiał się cicho.-dlatego Shuji tak spanikowal...
-twój. Ale nie powiesz ze nie lubisz tego mojego czekania na ciebie.-zauważył wesoło.-ciesze się ze ci się podoba.-zwrócił się teraz do Yuyi i zmierzwil mu włoski.
-tak...um...wpadł do pociągu jak juz zająłem się twoja rana i usztywniłem swoje złamane kończyny. Wyniósł mnie z pociągu...a potem sam nie wiem co było. Ale był zmartwiony. Nie chciał mnie stracić.-wyjaśnił.-wątpię Kazu. Obojczyk juz mi się zrasta, rana tez się zagoila. A z ręką i noga w gipsie mogę chodzić.
-Ale jestem, tulę i znoszę do łóżka.-zaśmiał się.-i kolacje robie. Poczekam i tak. Bo chce. Sam wracasz ledwo się na nogach trzymając.-powiedział o wstał żeby zebrac pieniądze ze ostatnie zamówienia a kiedy klienci wyszli wrócił już do nich z herbata dla siebie.
-śpij...ta półka nieźle cie przygniotła...dobranoc. snij sobie coś miłego ale tym razem nie śpij tak długo.-poprosił jeszcze z lekkim uśmiechem. Potem położył juz głowę wzdłuż ciała i zamknął oczy.-kocham cie Kazu.-szepnął jeszcze jakoś bardzo chcąc mu to teraz powiedzieć.
-Yuya...praca nie jest aż tak ważna. Mogę cię przecież zawieźć i otworzyć cukiernie trochę później.-zauważył patrząc na chłopca.
-nic się nie stało...dopiero zasnął.-szepnął Shuji.-ciągle ma koszmary wiec i problemy z zasypianiem. -wyjaśnił cały czas mówiąc cicho żeby nie obudzić brata. Wstał i podszedł do Kazuo.-pomoc ci?-spytał ale nie zdążył uzyskać odpowiedzi bo do sali wszedł juz lekarz.
-no dobrze...skoro to musi być wujek.-powiedział śmiejąc się cicho z miny chłopca i wrócił do picia herbaty.-i jak deserek moi kochani?-spytał wesoło.
-cóż...niby to normalne skoro cie zszywali. Trochę sobie tu polezysz.-zauważył I wzruszył ramionami.-w porządku. Zwichnieta kostka, złamana noga. Oberwal tez w głowę ale nie poważnie. To tylko obdarcie.-wyjaśnił spokojnie.-bardziej się martwię o Yujiego...bo Kente juz wypisali.
-zrobię maluszku kiedy będziesz chciał. Wystarczy poprosić. Tak jak wujek prosi o swoją ukochaną czekoladę.-zaśmiał się wesoło.-wy sobie zajadajcie a ja pójdę posprzątać.
-skoro tak to pewnie pod koniec tygodnia będzie w domu...ale do szkoły pójdzie jak zdejmując mu gips z ręki. Wtedy będzie mu swobodnie chodzić o kulach.-wzruszył ramionami.-spędzam. Śpię u niego i jem. Jego rodzice znów gdzieś wyjechali wiec mogę.-dodał z lekkim uśmiechem.-śpij. Wtedy szybciej wyjdziesz.-powiedział jeszcze wstając.
-przecież to nic takiego...-westchnął ale usiadł.-jak bym teraz szybciej zaczął to był szybciej skończył...
-obroniles...nie chce nawet myśleć co by się stało jakby to wszytsko na niego zlecialo. Yuji opowiedział mi co zrobiłeś i jestem ci na prawdę wdzięczny.-powiedział I skłonił się lekko.-a teraz serio powinieneś spać. Bo w następnym meczu mogą sobie bez ciebie nie poradzić.
-no dobrze...przecież siedzę.-zaśmiał się I usiadł bliżej Tomo żeby go objąć ramieniem.-posiedzę z wami.
-aż tak źle to nie skoro wygrali...ale im dalej tym trudniej.-zauważył I wyszedł żeby chorzy mogli spokojnie spać.
-no fajnie spędzasz czas w szkole.-powiedzial jedząc trochę ciasta.-a o czym chciała porozmawiać twoja wychowawczyni?
-będę...a ty masz odpoczywać tutaj.-powiedział siedząc u niego na łóżku.-um...dziękuję Kazu...na prawdę cie kocham.-powiedział I nachylil się żeby go ucałowac.-słuchaj się lekarzy, ok? Zaraz przyjdzie po mnie Shuji.
-ok. Spokojnie maluchu ja wcale nie twierdzę że nabroiles.-zapewnił go I zmierzwil mu włoski.-jestem po prostu ciekaw.
-ale i tak będziesz musiał trochę odpocząć w domu. Twoi rodzice wiedzą o wypadku?-spytał go zaraz.-a boli cie juz mniej?
-nie wiem maluchu...jednak jestem trochę zmęczony po pracy. Możemy pograć w jakąś grę w domku.-powiedział z uśmiechem.
-um dobrze...przepraszam ze nie będę cię odwiedzał...ale nie bardzo mam jak. Póki mam gips na ręce do szkoły nie będę chodził bo nie mam jak chodzić o kulach. Za tydzień mi zdejmują.-powiedział z lekkim uśmiechem i zaraz uśmiechnął się do wchodzącego brata.
-chodź kochany braciszku. Jak zawsze pomogę ci się umyć połamańcu.
-tak śmiesznie spokojnie tu teraz.-zauważył wesoło Takano i ucałował Tomo w policzek.-kocham cię, wiesz?
Yuji jako dokustykal z bratem do domu. Po tygodniu zdjęli mu gips z ręki a on wesoło o kulach poszedł do sali Kazuo.
-o...wypisali cię?-spytał zauważając ubierającego się chłopaka.
-juz nie mogę się doczekać...za trochę ponad dwa tygodnie bierzemy ślub...-oparl głową o jego ramię z blogim uśmiechem na twarzy.
-ale tylko z ręki. Jeszcze noga. Zdejma za tydzień.-uśmiechnął sie.-um...skoro twój tata ma przyjść to ja może juz pójdę?-spytał wstając.-nie chce żeby się o nas dowiedział...-dodał cicho.-um...jak chcesz to wpadnij do mnie dzisiaj albo jutro...i powiedz kiedy masz następny mecz żebym mógł przyjść i kibicować.
-jeszcze przed samym ślubem przypomnę ci jak mocno cie kocham. Jak ważny dla mnie jesteś.-ucałował go w policzek.-a jak będziemy stali juz przy ołtarzu to będę cię trzymał za rękę.
-ok wiec...w jeszcze następnym. Trener ma rację, masz uważać na siebie. Przecież nagroda na ciebie poczeka.-zaśmiał się wesoło.-no dobra...poudaje.-uśmiechnął sie do niego szczęśliwy ze Kazuo wychodzi juz ze szpitala. Miał nadzieję że przejdą mu już koszmary.
-ja ciebie tez słonko. Nie martw się...chociaż mnie też pewnie będzie zjadal stres. Ale będziesz przy mnie. Koyuki tez...i na pewno będę czuł jego wsparcie. Wiec o tyle jestem spokojny.-powiedział wesoło.
-bardzo.-przyznał wesoło.-um...bo jest Kazu. Wiec dbaj o siebie...mogę zobaczyć czy rana dobrze się zrosla czy nadal masz opatrunek?
-wiem...ale Koyuki mi mówił ze to normalne. Ze on tez się bał. Ale jak juz powiedział przysięgę to był nqjszczeliwszym mężczyzna na ziemi.-zaśmiał się.-wiec ja tez będę.
-wiec faktycznie zagrasz dopiero w następnym następnym meczu.-powiedział z lekkim uśmiechem.-um...lekarz powiedział ze bardzo dobrze wykonałem prowizoryczny opatrunek ale...ja się bardzo bałem. Krew nie chciała przestać płynąć i...tak bardzo się bałem ze cie stracę.
-nie ucieknie. Ale ty tez o tym nie myśl kochanie. Bo wtedy chyba tam padnę na zawał.-zaśmiał się I pocałował go w usta.-mój...zobaczysz będzie dobrze.
-ty mnie uratowałes.-zaśmiał się a potem przywitał z wchodzącym mężczyzna.-um...dobrze.-skinął lekko chłopak i ruszył o kulach za nimi.
-No ok kochanie.-ucałował go jeszcze w policzek I zaczął zbierać ze stołów.
-dzisiaj piątek wiec randkuje z Kenta a potem pewnie u niego śpi. Robią tak co tydzień.-wzruszył ramionami.
Takano malował mu delikatnie plecy.
-kochanie? Tylko w pracy się nie przemeczaj ok? Musisz mieć siłę na nasz miesiąc miodowy.
-um...-Yuji spojrzał na Kazuo a potem niepewnie podał nazwę ulicy na której mieszka.-no tradycja fajna...wiec ja sobie dzisiaj obejrzę jakiś film.-zaśmiał się cicho.
-ok ok. A potem zrobię co coś lekkiego na kolacje.-obiecał I ucałował go w kark.
-um dobra. No i poprzepisuje notatki i w końcu zrobię sobie coś dobrego do jedzenia.-uśmiechnął sie szczęśliwy.
-spokojnie kochanie. Będzie coś lekkiego.-obiecał mu z uśmiechem.-serio? To mogę tak częściej.-powiedział wesoło dalej go masując.
-do zobaczenia.-pokiwał mu I o kulach poszedł do domu. Najpierw zrobił sobie obiad a potem usiadł przed telewizorem.
-wiec będę cię masowa na naszym miesiącu miodowym ile będziesz chciał. Ale musisz mi się odpłacić tym samym.-powiedział I objął go delikatnie.
Yujiego jakoś udało się dojść do szkoły a potem do klasy. Kiedy opadl na krzesło był już zmęczony. Czuł ze dzisiaj raczej nie wejdzie na dach. Klepnal śpiącego Kazuo po głowie i uśmiechnął się słodko na powitanie.
-dobrze kochanie.-ucałował go w policzek i odprowadził go wzrokiem. Potem pograć z Yuya w jakąś planszowkę i położył go spać. Następnie czekał na Tomo siedząc na kanapie.
-czuje się dobrze.-zapewnił go z uśmiechem.-i nie musisz mnie nosić. Radzę sobie. To nie pierwszy raz jak mam złamana nogę wiec mam wprawę.-zaśmiał się.-ale nie sądzę żeby dał radę wejść aż na dach wiec...lunch tam raczej odpada...
-mój biedny...-powiedział odkładając książkę i zerkajac na niego.-zrobić ci coś do jedzenia czy podjadles bułkę?-spytał uśmiechając się do niego lekko.
-mou...po prostu zjemy w klasie.-mruknął i usiadł przodem. Części uczniów jeszcze nie było bo leżeli w szpitalu z powodu wypadku.
-jasne kochanie.-wstał I po chwili przyniósł mu duży kubek czekolady z piankami.-proszę kochanie.-Podal ma mu i wrócił na kanapę.
-um no dobrze...-zgodził się.-ale trochę czasu zajmie mi zejście...i wejście z powrotem.-odpowiedział mu kiedy lekcja się skończyła i była pierwsza przerwa.-wiec będziemy mieli trochę mniej czasu na jedzenie. A dzisiaj zrobiłem coś pysznego. Chcesz żebym ci robił tez porcje do domu?
-to dobrze kochanie.-uśmiechnął sie do niego. Podszedł to Tomo I mocno go przytulił.-nie lubię kiedy przychodzisz tak późno do domu...
-nie chce tak. Po prostu szybciej zjemy.-powiedział z uśmiechem.-na pewno nie chcesz? No dobrze...ale na wekend możesz przychodzić. Wiesz...Shuji spędza czas u Kenty a ja się nudzę.
-ale jakoś tak wolę na ciebie poczekać.-powiedział I ucałował go w policzek.-ale zaraz idziemy spać, ok misiu?-spytał go z uśmiechem i wziął łyk jego czekolady.
-Kazuo...nie było mnie dwa tygodnie na lekcjach...nie mogę już ich opuszczać.-zauważył spokojnie.-um no dobrze...wiem...ale raz na jakiś czas chyba możesz mnie odwiedzać, co? Przecież nie mowie ze masz zaraz u mnie spać ale chyba możesz odwiedzać przyjaciół co?-zaśmiał się.
-wiem kochanie. Nie poganie cie przecież. Mówiłem zaraz a nie teraz. Spokojnie sobie pij.-powiedział zaraz siadając i biarac go na kolana. Przytulił się do jego pleców.
-um no dobrze...-zrobił trochę smutna minke.-ale uważaj na siebie, ok? Będziesz na siebie uważał, prawda? Jeśli zacznie być bardzo niebezpiecznie to masz się wycofać, ok?
-A leki wziąłeś kochanie? Jeśli nadal będzie ci się kręcić w głowie to zaniosę cie do łóżka. Żebyś mi się nie wywrocil jak będziesz szedł.-powiedział I ucałował go w policzek.
-w ogóle masz się nie narażać. Obiecaj...obiecaj ze będziesz uważał...-wyciegbak w jego stronę mały palec.-mhm...ale tak dziwnie ale miło czy dziwnie strasznie?
-ja ciebie tez kochanie. Wiec wypij czekoladę i idziemy spać. Ja tez jestem zmęczony.-ucałował go w czoło.
-um...może jak nie pije to jest normalny. W sensie...um...był miły jak mnie podwozil do domu. Trochę tak...przerażająco miły.-uśmiechnął sie lekko I złapał go za rękę.-ale tak jest lepiej, prawda? Kiedy nie pije....
-zaniosę kochanie.-przytrzymał go mocniej i wstał. Zaniósł go do sypialni i delikatnie położył na łóżku. Wtedy zdjął okulary i położył się obok niego.-dobranoc skarbie. Słodkich snów.
-ważne Kazuo. Ale rozumiem ze nie chcesz się przyzwyczajać. Ale skoro na razie nie robi ci krzywdy...to dobrze.-uśmiechnął sie lekko.-masz rację...koniec smecenia bo w końcu wyszliśmy obaj ze szpitala.
-mhm...juz idziemy słońce...-Takano założył okulary a potem zmierzwil chłopcu włoski.-zobaczymy co pysznego dla nas przygotowałeś.-dodał wesoło.
-mou...-zarumienil się okropnie. Mimo że tęsknił za calusami nadal nie lubił robienia tego przy ludziach. Potem przyszedł nauczyciel. Po lekcji była przerwa na lunch wiec podał pojemniczki z bento Kazuo. Chwycił swoje kule i wstał.-to gdzie idziemy?
-ale na pewno pyszne.-powiedział Takano i poszedł do stołu. Zajął swoje miejsce i ziewnął jeszcze.
-um dobrze. Ale wiesz że nie jestem aż tak słaby, nie? Spokojnie doszedłem z domu do szkoły.-zaśmiał się i zaczął powoli schodzić po schodach.
-ech...dobra. Ale na prawdę macie na siebie uważać. Nie chcę żadnych wypadków i dłuższych pobytów w szpitalu tuż przed ślubem.-przypomniał patrząc na Tomo.
-Ciężko byłoby mi iść i to nieść. Moją torbę niósł Shuji jak szliśmy do szkoły.-powiedział z lekkim uśmiechem. Zszedł w skupieniu kolejną konstelację schodów a potem już wyszedł na zewnątrz.-Prowadź.
-no no...więc dzisiaj dostanę takie wypasione bento on moich dwóch kochanych chłopców?-spytał wesoło Takano wcinając śniadanie.
-ok.-Yuji ostrożnie usiadł obok Kauzo i położył kule przy sobie.-um...ale ten weekend na moje urodziny masz wolny, prawda?
-dziękuję kochanie.-uśmiechnął sie I wziął sobie jesjeść ze jedna kanapkę.-Yuyuś, na prawdę pyszne ci wyszły.
W odpowiedzi uśmiechnął sie szeroko I ootworzył swoje bento.
-Kazu? Ale zostaniesz dłużej niż inni goście? Bo Shuji juz mi powiedział ze ma zamiar ich dość wcześnie wyprosic i pójść do Kenty...
-jest proste, ale pyszne. To najważniejsze.-powiedział z uśmiechem i skończył jeść.-Nauczę. A do czegoś konkretnego chcesz umieć?
-serio?-przytulił sje na chwile do jego ramienia uszczesliwiony ta obietnica. Kiedy już go puścił zaczął spokojnie jeść swoje bento.-dzisiaj proste smażone warzywa z ryżem i maki z łososiem...um...mam nadzieje ze lubisz...
-ale to urodzin wujka jeszcze dużo czasu.-zaśmiał się.-ale spokojnie nauczę cie.-obiecał wesoło I zmierzwil mu wloski.-chodź pobieramy ze stołu.-dodał wstając.
-um...cieszę się że ci smakuje.-powiedział z uśmiechem.-to może powiedz mi czego nie lubisz? Wtedy będę uważał. I na przykład....co byś bardzo chciał zjeść? Wtedy będę starał się ci to robić.
-Ok, ok. Ale nie eksperymentuj za bardzo, ok? I nie rób niczego sam żeby nie zrobić sobie krzywdy.-poprosił z uśmiechem. Od razu zabrał się za mycie naczyń.
-ok...wiec nie będę dodawał papryki.-obiecał śmiejąc się wesoło.-sukiyaki? Ok...ale to raczej nie do bento.-zauważył i wrócił do jedzenia.
-oczywiście kochanie.-od razu podszedł do szafki i podał Tomo jego leki.-Załatwiłes juz zapas na nasz miesiąc miodowy?-spytał go od razu.
-kiedyś jak zaprosze cie na obiad to ci zrobię.-obiecał mu z uśmiechem.-musisz tez kiedyś spróbować mojej popisowej grillowanej rybki.
Prześlij komentarz